Een christen is van Jezus Christus. En dat heeft bijzonder veel voordelen. Vandaag wil ik het hebben over een voordeel, dat ik heel moeilijk te aanvaarden vind. Ik denk zelfs dat veel medemensen betwijfelen of dit wel een voordeel is.

Een christen mag in tegenstelling tot een niet-christen namelijk verwachten dat God zijn leven controleert en inkleurt.
Nou ben ik een controlefreak. Kan dingen moeilijk loslaten en heb graag zelf de regie in handen. Vaak op een wat ongezonde, verkrampte manier.

God controleert net als ik ook. Op een gezonde manier. Dat wordt al vrij snel duidelijk na de schepping van de wereld. In het paradijs houdt God zijn eerste mens Adam scherp in de gaten. God wil namelijk dat Adam het naar zijn zin heeft.

Omdat God ziet dat Adam alleen is, besluit hij – zonder overleg met Adam – voor hem een helper te maken. God controleert. Hij doet dat, omdat hij weet wat goed is voor de mens.
En om dat te bewijzen laat hij Adam zelf ontdekken dat hij alleen is.

Genesis 2,19-20 Toen vormde hij uit aarde alle in het wild levende dieren en alle vogels, en hij bracht die bij de mens om te zien welke namen de mens ze zou geven: zoals hij elk levend wezen zou noemen, zo zou het heten. De mens gaf namen aan al het vee, aan alle vogels en alle wilde dieren, maar hij vond geen helper die bij hem paste.

Vervolgens blijft God controleren. Het lijkt er sterk op dat Adam dit over zich heen moet laten komen.

Genesis 2, 21-22 Toen liet God, de HEER, de mens in een diepe slaap vallen, en terwijl de mens sliep nam hij een van zijn ribben weg; hij vulde die plaats weer met vlees. 22 Uit de rib die hij bij de mens had weggenomen, bouwde God, de HEER, een vrouw en hij bracht haar bij de mens.

Dit vind ik schitterend evangelie. Ik denk dat God hier pedagogisch gezien ultiem sterk aan het werk is. Ik ga even voorbij aan het wonder van de schepping van de vrouw. (Daar is weinig pedagogisch aan )
In chronologische volgorde: Adam voelt zich alleen; hij wordt in coma gebracht; hij wordt wakker; hij ziet een evenmens: een vrouw.

Tenminste, zo lijkt het te zijn gegaan. Maar toen ik goed keek, las ik dat God de vrouw bij de man bréngt! En dat is gecontroleerde controle.
Adam hoeft niet te schrikken. Hij hoeft zich niet af te vragen, wat hem nu overkomen is. God bereidt Adam voor op z’n eerste cadeau. (En wat er dan gebeurt..! Een explosie van blijdschap. Richting zijn vrouw én God. Adam kan dus ook zijn dank meteen kwijt.)

Alles van God verwachten is een vreemd kenmerk van een christen. Het is moeilijk en schitterend tegelijk. Het paradijs laat de schittering zien, de zonde(val) heeft het moeilijk gemaakt.
Ik moet echt blijven leren God mijn leven te laten controleren. Ik ben echt dom als ik dat niet doe.