Archief van juli, 2006

Als ik vroeger bij ‘vreemden’ op visite ging, als het jaarlijks huisbezoek plaatsvond, of tijdens het winkelen, dan diende ik me te gedragen. Terecht, want je gaat respectvol met anderen en andermans spullen om.

Ananias en Saffira (Handelingen 5) wilden zich ook goed gedragen. Als leden van de gemeente van Jezus Christus wisten ze wat hen te doen stond. Ze hadden ongetwijfeld gehoord en gezien dat men daar alles met elkaar deelde, dat men eendrachtig leefde en financiële offers aan elkaar bracht (eind Handelingen 4).

Lees meer »

Geld achterhouden, bedrog en straf van God. Zo moest ik de indrukwekkende laatste uren van Ananias en Saffira wel samenvatten.

Vanmorgen lazen en bespraken wij dit gedeelte uit Handelingen 5. Ik heb lang niets met dit verhaal gekund. Ik heb er ook vervelende preken over gehoord die zich toch in mijn hoofd hebben vastgepind.
Ik vond het gemeen, ik vond het voorval en de straf van onevenredigheid getuigen en het verhaal vond ik de nare bijsmaak van het Oude Testament hebben (vergelijk het verhaal van Uzza en de ark in 2 Samuël 6).

Margreet ontdekte dat het hele idee van straf niet uit de beschreven feiten is op te maken, maar dat dat in het verhaal ingelezen wordt. Wanneer Petrus Ananias en later Saffira op hun zonde wijst, valt de dood bij beiden onmiddellijk in. Petrus (be)straft hen niet, hij (en in hem God zelf) doorgrondt hen en confronteert hen met zichzelf.

Lees meer »

Gisteravond laat op Discovery. Een interessante documentaire over de Openbaring of Apocalyps van Johannes. Hierin werd een groot gedeelte van het laatste boek van de bijbel uitgespit en verklaard. De vele plagen en de vier ruiters (zie boven) bijvoorbeeld kwamen in beeld.

De ene theoloog dacht dat het boek figuurlijk c.q. symbolisch, de andere meende dat-ie letterlijk uitgelegd diende te worden. De ene beweerde dat Johannes over zijn eigen tijd (de 1ste eeuw) schreef, de andere over onze tijd (wij zouden de laatste generatie zijn). Ook de bijzondere positie van Israël en Jeruzalem kwam ter sprake.
Het viel me op dat deze documentaire allesbehalve zekerheid bood. Openbaring is vooral een boek dat ons voor raadsels en giswerk zet.

Ik word daar moe, en werd daar een tijdje geleden zelfs bang van. Ik hou niet van onzekerheid.

Ik word onzeker omdat de naam en persoon van Jezus niet of amper genoemd werd. In al die discussies staat Jezus er buiten of is hij (en zijn volgelingen) hoogstens de oorzaak of een onderdeel van de discussie.
Ik denk dat hij het onderwerp van het laatste boek is. Om deze Heer draait het boek. Jezus
staat boven onze geschiedenis.

Openbaring 2, 17-18: Toen ik [Johannes] hem [Jezus] zag viel ik als dood voor zijn voeten neer. Maar hij legde zijn rechterhand op me en zei: ‘Wees niet bang. Ik ben de eerste en de laatste. Ik ben degene die leeft; ik was dood, maar ik leef, nu en tot in eeuwigheid. Ik heb de sleutels van de dood en van het dodenrijk.’

Lees meer »

Het badhuis van Siloam waar de blinde man uit Johannes 9 heen gestuurd werd

Een van de mooie momenten tijdens een vakantiereis vind ik de wachttijd op Schiphol. Die twee uur vliegen om. Ik zit dan lekker in een stoeltje met een bak koffie om me heen te kijken. Naar 1000 en 1 verschillende mensen en culturen die zó snel langs me heen schieten dat ik mezelf mag permitteren alleen naar hen te kijken zonder hen in me op te moeten nemen. Ik word er dus niet moe, maar vrolijk van.
Ik zie hen, zij mij niet. Het heeft iets weg van legitiem gluren. Heerlijk.

Gisteren en vanmorgen las ik een schitterend hoofdstuk uit het evangelie van Johannes: Johannes 9.
Het gaat over de wonderlijke genezing van de ogen van een man die vanaf zijn geboorte blind is. Jezus geneest hem met modder, speeksel en woorden. Daarna breekt een spannende maar dogmatische discussie los tussen de Farizeeën, de genezen man en zijn familie. Het middelpunt van deze discussie is Jezus en zijn positie. (Voor het hele verhaal klik hier.)

Aan het eind zegt Jezus de volgende in mijn ogen belangrijke woorden (Johannes 9: 39): ‘Ik ben in de wereld gekomen om het oordeel te vellen. Dan zullen zij die niet zien, zien en zij die zien, zullen blind worden.’

Lees meer »

Op de KNVB-site zag ik dat de competitie-indeling voor Vebo bekend is. We spelen dit jaar opnieuw in de eerste klasse.

We zullen veel bekende teams ontmoeten, maar ‘t Makkie, Dennis Boys, USVF en Wijk bij Duurstede zijn nieuwe opponenten.

Ik ben benieuwd of we progressie zullen maken.

Klik hier voor de competitie-indeling.

Ze staan er op. De beste foto’s van de afgelopen week in Turkije (Kusadasi) zijn te bekijken.

Dat kan door in het rechter menu op ‘bekijk het fotoboek’ te klikken. Vervolgens klik je op een fotootje onder ‘Kusadasi 2006′.
Als je op een kleine foto klikt wordt-ie groter.

Veel kijkplezier.

Voor het reisverslag, door ons samen geschreven, klik op de volgende link (PDF):

Vakantieverslag Turkije 2006_01.pdf

proost!

Nou, het zit erop hoor. Wat een week! En wat is (het door ons bezochte gedeelte van) Turkije toch een mooi land. En het weer, elke dag dezelfde stralende blauwe lucht. Türkiye seviyorum: ik hou van Turkije!

Margreet en ik zijn voor het eerst echt samen op vakantie geweest. 8 Dagen naar Kusadasi aan de westkust van Turkije in de vroegere provincie Asia.
We zijn naar Pamukkale, Efeze, Samos geweest. We hebben een Turks badhuis bezocht (zie bovenstaande foto) en ik heb me ook nog door een autentieke kapper laten scheren. Was warm… Maar we hebben nog veel meer gezien, beleefd en geproefd.

De foto’s probeer ik nog te plaatsen op m’n log. Margreet zal binnenkort aan een vakantieboek beginnen. De napret mag dus beginnen.

Het was vanmorgen wel ff lachen tijdens de verjaardag van broer Gerard in Spakenburg.

Natuurlijk vertelden Margreet en ik dat we a.s. dinsdag naar Turkije zullen vertrekken. We kregen alle belangstelling (Tiny werd zelfs jaloers; ja, ze is lekker gezegend met een vriend die niet van vakanties houdt…).

Maar toen we vertelden dat we met Onur Air vliegen, raadde Chris dat meteen af. Ma sloeg bijna achterover toen ze de verhalen over die vliegtuigmaatschappij hoorde.

Margreet en ik zijn niet zulke durfals en hopen er – met een knipoog – maar het beste van.
We moeten nu nog op vakantie gaan, maar ergens ben ik blij als we volgende week dinsdag weer veilig op Schiphol geland zijn…

PS. Mooi plaatje hierboven hè? En wat hangt-ie solide in de lucht!