Iedereen vindt het eng om naar zichzelf te luisteren. Ik ook.
Ik heb mezelf gehoord. M’n heerlijke, Spakenburgse accent (de ‘à’ en de ‘oo’), de woorden die ik inslik, m’n soms absurd hoge spreektempo. Het kan stukken beter.
Via deze link kun je naar mijn preek van afgelopen zondag luisteren.
Als het goed is begint hij vanzelf te draaien. Het begint met een wat vervelende ruis. Spoel lang genoeg door om mijn stem te horen.
Veel luisterplezier.
Ik ben even in een zwart gat gevallen. Met nadruk op ‘even’. Ik hou een preek op zondag, en dan… ja wat dan? Ik zie niet wat het met mensen doet. En dat is best frustrerend. Gods Geest werkt (ook) onzichtbaar.
En dan moet ik ’s maandags al weer een volgende preek voorbereiden. Waarover? Ben ik er geestelijk klaar voor?
Tegelijkertijd ligt er vergaderwerk en pastoraal werk voor me klaar. Gisteren trouwens wel weer eens echt iets ‘Davidiaans’ meegemaakt. Zet ik de auto voor de deur van een pastorant, gooi ik de deur van de auto in het slot met m’n sleutels op de bijrijdersstoel..!
Garage gebeld, binnen 30 seconden geklaard.
Vandaag heb ik al twee pastorale bezoeken achter de rug, vanmiddag nog één. Ik ga ook verder met m’n preek. Die zal gaan over Psalm 46: ben ik veilig bij God?
Gisteren heb ik voor de eerste keer in de Kruiskerk gepreekt. Spannend en gaaf tegelijk. Daar stond ik dan, voor 800 à 900 man.
Ik vond het redelijk gaan. De zenuwen verdwenen langzaam, maar toch. Ik was behoorlijk tevreden over de preek, dus ik kon hem met overtuiging uitspreken.
Ik vond het dan ook leuk om te horen dat sommigen me authentiek vonden. Een enkeling zei zelfs dat ik de tekst “doorleefd” had. Super!
Jesaja 6, 1-7 is dan ook een supertekst. De groot- en heiligheid van God druipt er vanaf.
Wie de preek wil nalezen kan hieronder terecht.
Jesaja 6, 1-7 Preek 24092006.pdf
Aanstaande zondag preek ik bij leven en welzijn weer om 10.45 uur in de Kruiskerk in Nijkerk
Ik ben de afgelopen dagen lekker druk bezig in Nijkerk, en thuis. Ik doe de volgende dingen:
Preek
Vandaag heb ik mijn preek af. Dat betekent dat ik in de fase van sleutelen ben gekomen. Moertje hier en boutje daar. Dat vind ik de leukste fase.
Mijn preek gaat over Jesaja 6, 1-7 in combinatie met Lucas 5, 12-13. Bijzonder indrukwekkend.
Om de preek nu al te kunnen lezen:
Ik kan nog meer vertellen, maar moet nu catechisatie in Hoogland geven.
Gisteren wonnen we met het vijfde van IJsselmeervogels van CJVV 5. Omdat keeper Hip er niet was kon ik op doel.
In een wat saaie wedstrijd – vanaf het doel bezien – waren we duidelijk de betere ploeg. Mark scoorde mooi en hard van afstand. Emiel scoorde met het hoofd na een prima vrije trap van Rutger Nagel. Hiermee werd de 2-0-ruststand bereikt.
De tweede helft verloren we met 1-2, al ben ik dan wel heel negatief, hoor. We waren veel beter, maar helaas ook beter in het missen van kansen. Het was aan de ijverig en goed spelende Roeland Nagel te danken dat we deze wedstrijd wonnen. Hij scoorde de 3-1. CJVV scoorde nog een tweede aansluitingstreffer, maar werd daarna niet meer echt gevaarlijk.
Een geweldige poeier van de van vakantie teruggekeerde Rob van Rooijen belandde op de kruising van paal en lat. Dat had een beter lot verdiend.
Ik heb besloten om het doel niet meer te verdedigen, omdat ik puur een zaalkeeper ben. Ik ken de basic rules van het veldkeepen gewoonweg niet.
Met Vebo speelden we afgelopen vrijdagavond slecht. Ik heb een verslag dat in de Bunschoter komt al getypt:
Eindelijk mag ik op stage. Afgelopen vrijdag heb ik het laatste tentamen gehaald. Was de docent Evangelistiek vorige week nog ziek, vrijdag kwam hij niet opdagen. Officieel heb ik dan na 10 minuten m’n tentamen gehaald.
Na hem gebeld te hebben kwam hij toch. Na een redelijk verlopen tentamen vond hij het een 7.0 waard. Hij vroeg me meer dan ik soms kon weten, maar ik vond dat wel interessant. Het ging namelijk grotendeels over de Islam.
Over die god(sdienst) is zoveel te zeggen. En om een gefundeerd oordeel over die godsdienst te geven moet je er eerst zonder vooroordeel (voorzover dat mogelijk is) induiken. Ik weet nu veel meer over Allah en zijn profeet.
- Wist je bijvoorbeeld dat de Islam van mening is dat moslims Jezus (Isa in de Koran) veel eerbiediger benaderen dan christenen?
- Wist je dat een moslim nooit zeker is van vergeving en eindbestemming (paradijs/ hel)? (En dat de christelijke leer van de uitverkiezing een christen dus ontzettend kan ontspannen.)
- Wist je dat de Koran niet door Mohammed is geschreven?
Margreet wilde altijd nog het zwembad in Hoogland van dichtbij bekijken. Daarom stelde ze gisterenavond voor om samen met mij een duik te nemen.
Op internet stond dat we in het zwembad van Hoogland van 20.30-21.30 uur baantjes konden trekken. Samen met de oudjes van Hoogland leek ons dat wel wat…
Met de oudjes viel het nog wel, en een uurtje is ook echt wel lang genoeg wat mij betreft. Maar door die glijbanen was de ruimte om lekker een kilomertje op en neer te zwemmen wel heel beperkt.
Gisteren schreef ik dat christenen niet hoeven mee te maken dat zij medemensen dood zien gaan. Ik denk dat het zelfs meer is dan ‘niet hoeven’. Volgens mij hebben we het te zijner tijd niet eens door. Dit meen ik op grond van Matteüs 25: 1-13.
1Dan zal het met het koninkrijk van de hemel zijn als met tien meisjes die hun olielampen hadden gepakt en erop uittrokken, de bruidegom tegemoet. Vijf van hen waren dwaas, de andere vijf waren wijs. De dwaze meisjes hadden wel hun lampen gepakt, maar geen extra olie. De wijze meisjes hadden behalve hun lampen ook olie in kruiken bij zich. Omdat de bruidegom op zich liet wachten, werden ze allemaal slaperig en dommelden ze in. Midden in de nacht klonk er luid geroep: “Daar is de bruidegom! Kom, ga hem tegemoet.” Dat wekte de meisjes en ze brachten hun olielampen in orde. De dwaze meisjes zeiden tegen de wijze: “Geef ons wat van jullie olie, want onze lampen gaan al uit.” De wijze meisjes antwoordden: “Nee, straks is er nog te weinig voor ons en jullie samen. Zoek liever een verkoper en koop zelf olie.” Terwijl zij op olie uit waren, arriveerde de bruidegom, en zij die klaarstonden gingen met hem naar binnen voor het bruiloftsfeest, waarna de deur gesloten werd. Enige tijd later kwamen ook de andere meisjes. Ze riepen: “Heer, heer, laat ons binnen!” Maar hij antwoordde: “Ik ken jullie werkelijk niet.” Wees dus waakzaam, want jullie weten niet op welke dag en op welk tijdstip hij komt.
Over dit verhaal van Jezus is veel te zeggen. Maar het gaat me nu even over die deur.
Je ziet het zo voor je. De wijze meiden rennen de zaal in waar gefeest wordt. Hun lange, heel erg lange wachten (ik zie hier Gods geduld met de wereld in!) is eindelijk beloond. Het is tijd om iets te drinken, tijd om te relaxen en onder langdurig brandend licht te genieten van feestmuziek en gezellige mensen.
Ik zie hen genieten en het verleden snel vergeten. Ze hebben niet eens doorgehad dat de deur achter hen gesloten werd…
Er is er één die het verleden niet vergeet. Dat is de Heer van het feest. Die laat zich nog naar de deur roepen. En hij moet verschrikkelijke dingen tegen de laatkomers zeggen.
Dat hoeven wij dus niet te doen. Voor die ellende worden wij bewaard. Christenen mogen voor altijd feesten. In een (waarschijnlijk niet te kleine) zaal zonder ramen en met gesloten deuren. Wij zullen de veroordeelden niet zien, want we hebben het te druk met feesten.
Wij hebben niets te maken met het oordeel over onze medemensen. Dat mogen wij heerlijk over laten aan de eerlijke rechter Jezus Christus, onze Heer.