Een vraag.
Wie is er bang voor Jezus? Wie is er bang voor zijn Vader? Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die hun vinger bij deze vraag omhoog zouden steken. Ze zijn ervan overtuigd dat God het goede met hen voorheeft. Bovendien weten ze dat Jezus hun vriend is.

De bijbel spreekt meer dan geregeld over ‘God vrezen’. In Psalm 25, 14 wordt dat zelfs gekoppeld aan Gods vriendschap met mensen:

Psalm 25, 14: De HEER is een vriend van wie hem vrezen, hij maakt hen vertrouwd met zijn verbond.

Ik denk dat het te gemakkelijk is om te zeggen dat met het bijbelse woord vrezen niet ‘angst’ bedoeld wordt. Toch gaat het veel te ver om te zeggen: De HEER is een vriend van wie bang voor hem is. Alsof God tijd uittrekt om met angsthazen om te gaan. God haat committment dat op angst gebaseerd is, al wijst hij angstige menzen niet af.

Het geheim van dit vers is volgens mij de HEER zelf. Net als Jezus. Ook hij is een vriend van wie hem vrezen. Als de HEER in de Bijbel verschijnt worden mensen bang. Adam duikt – overigens alleen daarom – gauw samen met z’n vrouw de bosjes in. Ezechiël duikt ineen als hij de HEER op zich af ziet stuiven. En Petrus verzoekt Jezus na een bekend viswonder van hem weg te gaan, omdat hij bang voor Jezus is.

De HEER boezemt door zijn verschijning angst in en straalt groot gezag over alles en iedereen uit.
Als christen moet ik er voor oppassen te klein van mijn HEER en Jezus te denken. Zodat hij maar gewoon een vriend is en ik snel te menselijk over hem denk. (Een gevoel dat me in preken en toespraken wel ’s bekruipt als dominees of sprekers te gemakkelijk zeggen dat “Jezus je vriend is”.)

Als christen is het zaak om een gezond fearfactor-peil ten aanzien van God te hebben. Niet dat ik al bibberend voor hem sta; Godzijdank hoeft dat niet, omdat hij mij uitgekozen en lief heeft.
Ik besef juist dat als de HEER mijn vriend is, ik voor niets of niemand bang hoef te zijn. Alle mensen, dieren en zelfs de enorme krachten van de natuur staan namelijk onder zijn gezag. Schitterend evangelie!