Vanmiddag beleefde ik mijn laatste mooie dienst in Nijkerk. Ik vond het een feest om voor te mogen gaan. Ik was zeer tevreden over de preek en mijn mentor gaf me nog een paar goede tips die de preek erg scherp maakte.

Voordat ik de kansel besteeg (wat klinkt dat toch overtreden voor die paar treden…) bedankte ik de gemeente van Nijkerk kort voor de goede leeromgeving.
Toen ik daarmee klaar was, begonnen ze te applaudiseren. Ik moest daar erg om lachen en maakte een wegwerpgebaar richting de mensen. En ik dacht: ‘Ach mensen, doe normaal!’.

Tijdens de diensten laat ik me ook voor een deel leiden door ingevingen. Ik bedacht ter plekke om gezang 14 vers 1 te bidden. Dat vond ik echt een mooie vondst. Kort, krachtig en intens.

En tijdens de collecte heb ik mooi de tijd om het laatste lied aan te kondigen. Ook dat lukte aardig en het zong heerlijk weg.

We zongen überhaupt mooie liederen. We maakten God groot. En geregeld dacht ik: ‘Wat is het erg als je hem niet kent. God is alles wat je nodig hebt, en als je denkt dat je hem kent of “in de klauwen hebt”, geeft hij nóg meer.’

Ik kan niet zonder hem. Ondanks mezelf.

De preek staat hieronder. Wil je het een beetje meemaken, lees dan eerst eens rustig Marcus 15: 1-20 en Zondag 15 van de Heidelbergse Catechismus: vraag en antwoord 37.

Zondag 15 Preek 12112006.pdf

Klik hier om de dienst te beluisteren (scroll eerst even door).

Reageer

Reacties

Reactie van: Roos

Zo in de Paastijd en in mijn opleiding theologie, werd ik gister op een feestje geconfronteerd met iemand, die het maar vreemd vond dat Ik deze opleiding volg. Zelf heb ik al jaren interesse (en meer) naar de ontdekking in het geloof. Ik werd getest en uitgelachen en las vanmorgen jouw woorden. Jezus heeft een allergische reactie. Zo was het ook met deze man, opgevoed vanuit een katholiek gezin. Hij is zwaar allergisch voor het geloof. Nu begrijp ik hem beter dat door zijn onwetendheid, door zijn niet willen weten, hoe hij in zijn leven staat. Allergisch voor het leven. Hij viel ook van de ene tegenstelling in de andere. Ik houd niet van geld – ik kan er wel veel mee. Ik vind een eigen bedrijf geweldig – wat wordt ik aan banden gelegd. Fijn om in jouw stuk hierop geattendeerd te worden. Het gaf mij een stukje ondersteuning in het mogen nadenken over geloven, het mogen staan voor dat wat je mooi vindt, daar waarin je je leven vindt.

17 februari 2008 om 11:26 uur