Afgelopen vrijdagmiddag kreeg ik groen licht. Ik mag weer eens preken.
Op zondag 13 mei, 17.00 uur, viert onze gemeente van Amersfoort-Hoogland een dienst, voor en door jongeren.

Mij is gevraagd voor te gaan, en dat wilde ik maar wat graag. Maar wie een beetje thuis is in onze kerken weet dat hier nogal wat haken en ogen aan zitten. Ik ben namelijk geen predikant, terwijl het wel een officiële eredienst is.

Een constructie werd voor gereformeerde begrippen vrij snel (een maand of twee) bedacht. Ds. Jan Boersma leidt de dienst, samen met mij.

De preek zal gaan over 1 Johannes 4, 17-18. Evangelie dat in mijn ogen bijzonder diep gaat.

Zo is de liefde bij ons werkelijkheid geworden, en daardoor kunnen we op de dag van het oordeel vol vertrouwen zijn, want hoewel wij nog in deze wereld zijn, zijn we als Jezus. De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde geen werkelijkheid geworden.

Ik heb er nu al zin in. Ennuh…voel je welkom hè.