Onze gemeente in Amersfoort-Hoogland (De Boogkerk) is er veel aan gelegen om een duidelijk gezicht in de buurt te hebben. Om een gemeente te zijn die open staat voor niet-christenen.

Het zou ook goed voor onze gemeente zijn wanneer er geregeld nieuwe mensen komen. Dat zou namelijk de aandacht van veel intern gezeur verleggen naar veel betere prioriteiten. Volgens mij is er een grote mentaliteitsverandering binnen onze gemeente nodig wil er ook maar één buitenkerkelijke de kans krijgen om zich in onze gemeente te kunnen profileren.

Ik ben een goed boek over missionair-zijn van plaatselijke gemeentes aan het lezen. Wat mij betreft is het verplichte lectuur voor gemeentes van gereformeerde snit.

Auteur: Stefan Paas
Boek: De werkers van het laatste uur

PS. Nog een goed boek van dezelfde auteur gaat over het verkondigen van het evangelie aan Nederlanders. Ook zeer de moeite van het lezen waard. Titel: Jezus als Heer in een plat land.

Borstvergrotingen, liposuctie en natuurlijk op z’n tijd een facelift. Het barst in onze maatschappij van de klinieken waar je jezelf even lekker kunt laten straktrekken.

Zelf vind ik dat helemaal niks en vooral de motieven hierachter zijn vaak niet de fraaiste. Vaak wordt de mate van schoonheid van het uiterlijk gelijkgetrokken met de mate van eigenwaarde en identiteit. Dat vind ik niet alleen onfraai, ook zielig en triest.

Maar Jezus, wat zou hij hiervan vinden?

Het gekke is dat Jezus ook bezig is met een facelift. Niet met z’n eigen gezicht, maar met dat van zijn volgelingen: de kerk. En niet alleen het gezicht, maar het hele lichaam. Een bodylift dus.

Paulus vergelijkt de kerk met een vrouw. En Jezus wíl die vrouw. Heeft zoveel voor haar over dat hij zich voor die lelijkerd verlagen wilde. Hij is verliefd en wil met haar trouwen.

Maar voordat hij met haar trouwt, maakt hij haar mooi en aantrekkelijk. Vandaag al (Efeziërs 5, 26) en op de grote dag totaal (Efeziërs 5, 27).

Efeziërs 5, 26-27 …Christus heeft de kerk liefgehad en zich voor haar prijsgegeven 26 om haar te heiligen, haar te reinigen met water en woorden 27 en om haar in al haar luister bij zich te nemen, zodat ze zonder vlek of rimpel of iets dergelijks zal zijn, heilig en zuiver.

De motieven van Jezus zijn anders dan de motieven van de meeste mensen die zich laten liften. Jezus lift de kerk met maar één doel.

Hij gaat ons, zijn bruid, straks aan Vader voorstellen…

Gisteravond zag ik een aflevering van het programma Jong. Een streng-gereformeerde jongen – naar mijn idee iets té: geen TV enzo – en een moslim vertelden over hun geestelijk leven. Door de uitzending heen merkte ik veel spanning tussen die twee. Ik denk dat er dan ook veel is weggeknipt.

Ik merk dat het christelijk geloof zoveel anders is dan dat van moslims. Er zijn veel verschillen aan te wijzen, maar gisteren viel me op dat moslims – tenminste, déze jongen – hun eigen leven willen én kunnen regisseren. Tot in de hemel toe. Ze leven gehoorzaam aan Allah en de beloning zal klaar liggen.

Veel christenen willen hun eigen leven ook regisseren en gedragen zich vaak net als moslims. Ze doen de dingen die God van hen vraagt en maken hun geweten op allerlei manieren vrij, vooral via geld (aan kerk en goede doelen).

Het gekke is: het is totaal onmogelijk dat christenen hun leven regisseren. Hoe graag je het ook wilt. Als christen ben je je leven namelijk kwijt! (Dit zal een moslim nooit zeggen.)

En dat je je leven kwijt bent, is gek genoeg nou net datgene wat bevrijding brengt. Ik hoef het namelijk niet te verdienen of te regelen met vroom gedrag. Ik ben m’n leven kwijt, maar het mooie is: het wordt bewaard. En goed ook. In een levende kluis.

Mijn leven is namelijk een persoon: Jezus Christus die één met God is. Als Jezus terugkomt, gaan echte christenen (en ik hoop ook vele bekeerde moslims) leven.

Kolossenzen 3, 1-4 Als u nu met Christus uit de dood bent opgewekt, streef dan naar wat boven is, waar Christus zit aan de rechterhand van God. Richt u op wat boven is, niet op wat op aarde is. U bent immers gestorven, en uw leven ligt met Christus verborgen in God. En wanneer Christus, uw leven, verschijnt, zult ook u, samen met hem, in luister verschijnen.

Ik ben er tóch voor gaan zitten. Of beter gezegd: gaan liggen. Ik ben al een tijdje aan het zieken en dus kijk ik naar de Tour die geregeld werkelijk schitterend in beeld wordt gebracht.

Ik heb me in positieve zin liggen verbazen over Vinokourov, Thomas Dekker, Boogerd en Rasmussen. Volop spanning, omdat er zonder Lance Armstrong geen échte topper meer op het toneel verschenen is.

Tot aan vanmorgen. Na ‘Vino’ is ook Rasmussen uit de Tour gezet. Ok, er is geen sprake van Deens dopinggebruik, maar wel van leugenachtige belazerij. Al m’n respect voor Rasmussen is weg, terwijl ik ‘Vino’ al een dag lang in de krochten van m’n herinnering aan het wegstoppen ben.

En nu? Ik kijk geen meter meer. Volgens mij ben je ook ziek als je deze sport nog een blik waardig keurt. Jammer voor de ’schone’ renners (zouden ze trouwens echt bestaan?), maar ik pas.

Het is een Tour voor zieken geworden. Dus voor mij, zou je kunnen zeggen. Maar ja, ik ben al aan het opknappen.

[Ik las net op Teletekst dat Menchov is afgestapt. Helemaal kapot van het gebeurde. Tsjonge, je zult nu Raborenner zijn.]

Ja sorry, ik hoorde dit vreemde woord gisteren voor het eerst in mijn leven. Uit de mond van een ex-theologiestudent. Verbalisatiemystiek betekent zoiets als ‘mystiek rond woorden’.

Het heeft te maken met een soort mystiek die in vooral veel (gereformeerde) volkskerken te vinden is.

Martijn vertelde me dat hij na een dienst vaak werd aangesproken door kritische dominees en kerkmensen. Een zo’n dominee vertelde hem eens dat z’n preek naar zijn idee veel te kort was. Namelijk ’slechts’ 16 minuten. (Het gemiddelde in een volkskerk ligt tussen de 30 en 35 minuten).

Wat zou er nu achter deze kritiek kunnen zitten? Waarom valt iemand nou over de duur van een preek? Een antwoord op die vraag zou kunnen zijn dat zo’n criticus te weinig loutering gekregen heeft. Hij heeft te weinig woorden gehoord om ‘bevrijd’ en gelouterd te kerk te kunnen verlaten.

Vroeger kon je door toedoen van de Katholieke Kerk ook bevrijd worden. Je ging naar de mis, ontving het genadebrood en de -wijn en je ging gelouterd de kerk uit. De kerk deelde de genade aan je uit.

Zoiets vindt nu ook weer plaats, maar dan de gereformeerde variant ervan. Geen mis, geen ritueel, maar woorden. Je stelt je onder het (vaak harde en naar je idee onaangename, moralistische) woord, maar dan ga je wel mooi bevrijd de kerk uit.
Hoe harder en langer de preek (”We hebben het weer goed gehoord”), hoe gelouterder je de kerk uit gaat. Wanneer een preek dan maar 16 minuten duurt, heeft dat natuurlijk effect op de mate van de zuivering van jouw leven.

Dat noemde Martijn – en hij had het van een ander – verbalisatiemystiek. Totaal onbijbels, onchristelijk, maar een in mijn ogen aannemelijke analyse van de kerkelijke praktijk die zich vaak en vooral in volkskerken voordoet.

Moet ik onthouden.

Geregeld krijg ik via ‘contact’ (rechts op de site) berichtjes van onbekende mensen.

Gisteren kreeg ik deze mail n.a.v. mijn stukje over de vierde godsdienst onder ogen – twee berichten hieronder. Om privacyredenen laat ik de afzender onbenoemd.

Hallo David. Dat zinnetje dat de christenen er een 4de godsdienst bij maken dat sprak mij wel aan. Eigenlijk voel ik mij niet meer zo thuis in een gemeente, terwijl ik toch altijd overtuigd christen ben geweest. Ik heb het idee dat God groter is dan we allemaal denken, met vaak onze hokjesgeest. Ook dat wij de dingen allemaal een naam moeten geven zodat dat weer ergens geplaatst kan worden.
Zal het niet zo zijn dat God boven dit alles uitstijgt en zodoende veel meer doet dan dat wij eigenlijk weten en ervaren? Ja, wat ik hier nu eigenlijk wil zeggen weet ik ook niet zo goed, maar het is vaak zo dat als ik de dingen die ik ervaar vertel tegen de christenen, dan zijn ze het niet met mij eens. Dat hoeft ook niet maar ik merk dat ik dan tegen een muur oploop. Een soort van starheid, misschien voor hun eigen bescherming. Ook zijn er toch de dode zee rollen, dat is toch net zo goed door christenen opgeschreven. Zo zijn er wel meerdere dingen die op mijn pad komen en eigenlijk niet zijn te rijmen met hoe mijn overtuiging altijd was. Zodoende ga ik nu eigenlijk nergens meer naar toe. Al laat ik mijn geloof niet los want dat is heel belangrijk in mijn leven. Hartelijke groeten van…

Hoe moet ik hier nou op reageren? Dat vind ik erg lastig. Ik denk dat heel veel mensen met dit probleem zitten. Vroeger waren ze religieus, waarschijnlijk ook kerkelijk. Maar ze zijn helemaal vastgelopen, terwijl hun geloof vast blijft.

Dit stukje kenmerkt zich door pijn en teleurstelling in mensen. Iets wat ik zelf ook vaak ervaar. En meer en meer leer ik ermee te leven. Christenen zijn soms bikkelhard en lomp. Zelfs binnen een kerkelijke gemeente. Het zijn blijkbaar échte mensen die stuk voor stuk door Christus vernieuwd moeten worden.
Aan de andere kant denk ik dat kerkleden maar al te vaak lomp en hard mógen zijn. Ze worden gewoon niet aangepakt. Wat mij betreft moet praatjesmakers en regelknechten de mond gesnoerd worden. Dat zou een hoop ellende schelen.

Het is vechten, hier op aarde. De ideale gemeente bestaat niet. Ook zij die zeggen dat het bij hen wel goed/ leuk/ goddelijk/ gezellig is zouden zich eens echt in mensen moeten verdiepen.

Tegen de afzender zou ik willen zeggen: probeer tóch een gemeente te zoeken die bijbelgetrouw en alle facetten van die bijbel serieus neemt. In je reactie merk ik dat je verward bent en wordt (door mensen en bijv. de Dode Zeerollen). Geloven in je eentje lijkt me zwaar, zo niet onmogelijk.

Accepteer dat mensen mensen zijn. Neem een nederige houding aan (dat is moeilijk weet ik uit eigen ervaring) en zoek die mensen in je gemeente op die voor Jezus Christus en zijn boodschap en koninkrijk gaan. Elke gemeente heeft ze. Volgens mij verlang jij daar ook naar.

Tenslotte: neem eens contact op met een dominee uit je buurt. Zoals je wellicht weet geef ik de voorkeur aan een gereformeerde man. Hij staat je waarschijnlijk graag te woord. (Zo niet, snel een andere gemeente zoeken!)

Ik wens je succes en Gods zegen toe.

We zijn er weer eens lekker op uit getrokken. Drie dagen naar Berlijn. Rondlopen en -varen door de stadkern. Lekker eten en drinken. Genieten van de zon en de vaak imposante gebouwen (vooral de Reichstag en de Berlijnse Dom) en Berlijnse geschiedenis.

De stad is oud en modern tegelijk. En wat me vooral opviel waren de ruimte en de rust die de stad uitstraalt. Dat zal misschien wel iets zeggen over de aard van Duitsers. Ze denken groots (alleen al als het om bier gaat) en we hebben alleen maar aardige Duitsers gesproken.

Dat ging wel gebrekkig. Ik had beter van mezelf verwacht. Ik studeer toch theologie! En laat het Duits nou net de taal van de ‘moeder aller wetenschappen’ zijn…

Hoewel ik er kritiek op heb gaat men ervan uit dat er drie mono-theïstische godsdiensten in deze wereld zijn. Dat wil zeggen: godsdiensten met één god. De Islam (met Allah), het jodendom (met Jahweh) en het christendom (ook met Jahweh). Mijn kritiek hierop is dat het christendom drie-enig van aard is, zonder dat er sprake is van een drie-godendom.

Maar wist je dat er mensen (christenen!) zijn die er een vierde godsdienst bij verzinnen? Daar schrijft Paulus over in zijn brief aan broers en zussen die in Kolosse wonen.

Kolossenzen 2, 16-23 Laat niemand u iets voorschrijven op het gebied van eten en drinken of het vieren van feestdagen, nieuwemaan en sabbat. Dit alles is slechts een schaduw van wat komt – de werkelijkheid is Christus. Laat u niet veroordelen door mensen die opgaan in zelfvernedering en engelenverering, zich verdiepen in visioenen of zich laten voorstaan op eigen bedenksels. Zulke mensen richten zich niet naar het hoofd, van waaruit God het hele lichaam, door gewrichtsbanden en pezen ondersteund en bijeengehouden, doet groeien. Als u met Christus dood bent voor de machten van de wereld, waarom laat u zich dan geboden opleggen alsof u nog in de wereld leeft? ‘Raak dit niet aan, proef dat niet, blijf daarvan af’ – het zijn menselijke voorschriften en principes over zaken die door het gebruik vergaan. Dat moet allemaal voor wijsheid doorgaan, maar het is zelfbedachte godsdienst, zelfvernedering en verachting van het lichaam; het heeft geen enkele waarde en dient alleen maar tot eigen bevrediging.

Lees meer »