Alsof Paulus ziet aankomen wat wij nu ervaren, en vaak zelfs goedpraten.

Efeziërs 4, 1-4 “Ik, die gevangen zit omwille van de Heer, vraag u dan ook dringend de weg te gaan die past bij de roeping die u hebt ontvangen: wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde. Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, één Heer, één geloof, één doop, 6 één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is.”

Paulus kende nog maar één kerk, één lichaam, één Geest, één Heer, één geloof en één doop. Maar hij voelde het aankomen en hij kon het niet keren. Hij drong aan op bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld. En om inspanning om de eenheid te bewaren. Maar we waren onbescheiden, hard en ongeduldig. De geschiedenis van de kerk maakt me somber en verdrietig.

Het gevolg: honderden gemeenschappen over de hele wereld die belijden de ene Heer te dienen, het ene geloof na te volgen, de ene doop te bedienen enzovoort enzovoort.

Wat moet je dan nú met die oproep van Paulus? De eenheid is verspeeld, en die zie ik niet zo een-twee-drie terugkomen. Moet ik dan maar verkondigen dat al die gemeenschappen ongeveer dezelfde Heer volgen en dat we met z’n allen blij en verlangend moeten uitkijken naar de hemel waar de eenheid, die Paulus bedoelt, weer terug zal zijn?

Dat doe ik zeker niet, want dat vind ik te gemakkelijk, te positief en te schuldloos.

Ik denk dat elke gemeenschap eerlijk bij zichzelf te rade moet gaan. Ook richting haar verleden. Want elke kerk heeft scheuringen meegemaakt, zo triest is het. Maar wat waren de redenen daarvoor? Onvrede van een clan binnen de kerk over de gang van zaken? Te weinig blijheid? Te veel blijheid? Geen zin meer in het tweesnijdend scherp zwaard wat het evangelie is? Ging het om Christus of om het eigen religieuze hachje?

Elke gemeenschap moet nagaan of hun scheidingsredenen legitiem (in Geest en waarheid) waren. En als dat niet zo is? Terugkeren naar je roots! Terugkeren naar het lichaam van Christus.