Stel, je bent politieagent en vader van een dochter. En op een kwade dag komt je ergste nachtmerrie uit. Je krijgt te horen dat je dochter door haar ex-vriendje is ontvoerd en verkracht.
Natuurlijk ga je door het lint. Je loopt met grote stappen én je dienstwapen je huis uit en schreeuwt: “Die klootzak leeft niet lang meer!”
Gelukkig word je door vrienden tegengehouden en – zover het kan – bij je positieven gebracht. “Hier heb je een rechter voor”, vertellen ze je.
Een paar dagen later wordt de dader gearresteerd en naar de rechtbank gebracht. Ook de vader gaat mee. Maar wat blijkt als ze de rechtszaal inlopen? Hij is leeg – en er is geen rechter in de buurt!
Zo is het gros van de mensheid er aan toe. Met het ontkennen van (het bestaan van) God is (het bestaan van) een goede rechter ook verdwenen. Iemand die boven de mensheid staat en zuiver en eerlijk over hen kan oordelen. En dus staat de mensheid vaak nog maar één ding te doen: het recht in eigen handen nemen (zie zeer waarschijnlijk het nieuws van vandaag).
Ik kan me voorstellen dat je het maar niks vindt dat God ook rechter is. Dat klinkt misschien zo zwaar, zo serieus, zo beslissend. Het is ook niet mijn favoriete beeld van God.
Aan de andere kant: christenen hebben gelukkig wel een rechter. Stel je eens voor dat we die niet hadden, wattan? Dan hadden ook de christenen het recht in eigen hand moeten nemen (wat helaas ook wel gebeurt en in het verleden gebeurd is). En dan zouden ze dus een God hebben die geen beslissingen zou durven nemen. Die niet rechtvaardig wilde zijn. Een lege, hemelse rechtbank – dat zouden ze tegenkomen.
Christenen weten zeker dat de rechtbank bezet is. Dat het oordeel over elk mens plaats gaat vinden en in bekwame handen ligt. God zal iedereen zeer rechtvaardig oordelen. Aan rechtsspraak heeft namelijk iedereen behoefte. Ook die van een God als hij tenminste echt God is. Net zoals we hier op aarde willen dat verkrachters veroordeeld worden, mogen christenen verwachten dat God hen veroordeelt die zijn grondwet hebben overtreden.
Jakobus 4, 12 Er is maar één wetgever en rechter: hij die bij machte is te redden of in het verderf te storten. Maar wie bent u, om uw naaste te veroordelen?
PS. Benieuwd hoe je onder Gods oordeel vandaan komt? Of vraag je je af wat het verschil tussen Allah en God is als het om hun oordeel over de mensheid gaat? Reageer of mail (via ‘contact’ hiernaast) en ik zal reageren.
Reageer
Reacties
Nou Tamara, dat is snel. Ik zal het je zo kort mogelijk (dus niet uitputtend) uitleggen.
Het belangrijkste verschil tussen Allah en God zit ‘m in de zekerheid. Christenen – en dan bedoel ik dus mensen die Jezus als hun eigen Heer zien, niet de hypocriete en de van-twee-walletjes-eters enzo – weten namelijk ZEKER dat ze door het oordeel heen komen. Moslims hebben die zekerheid per definitie niet.
Hoe kan dat? Het verschil zit hem niet in een onderscheid tussen christenen en moslims zelf. Alsof christenen beter zouden leven dan moslims. Ik denk zelfs dat serieuze moslims vaak heiliger leven dan christenen.
Maar daar zit dan ook meteen het verschil. Dat een moslim zijn religieuze best doet om Allah te behagen doet hij om het eeuwige leven (paradijs) van Allah af te dwingen of af te smeken. Daarom houdt een moslim zich vast aan de vijf zuilen, waaronder de bekende vijf-maal-per-dag-gebeden en de ramadan. Een moslim hoopt (!) dat hij Allah hiermee tevreden zal stellen en dat hem de toegang tot het paradijs geschonken zal worden. Maar nogmaals…het hangt van het humeur van Allah af of HIJ vindt dat wat zijn onderdaan heeft gedaan ook echt genoeg was.
(Ik heb verhalen gelezen van diepgelovige moslims die op hun sterfbed de hoop uitspraken dat Allah hun toch gunstig gezind zou zijn…Ze wisten het gewoon niet zeker. Die wanhoop vind ik zo triest.)
Een christen heeft juist wel zekerheid. Evenals Allah zegt ook de God van de bijbel dat hij zal oordelen. Maar staat een moslim er alleen voor, een christen heeft een advocaat in de rechtbank. En niet zomaar één. Een christen heeft Jezus Christus naast zich. En deze advocaat zegt NIET dat je onschuldig bent of dat je zo je best gedaan hebt (je bent als christen net zo schuldig als een moslim, en verdient beiden terecht de veroordeling), maar Jezus zegt: “Het heeft geen zin om deze cliënt te straffen, omdat ik de straf al heb ondergaan (dat is Golgota: een leven zonder God: pikdonker). En dubbel straffen is onrechtvaardig.” God, de rechter, zal je dan ook (graag!) vrijspreken. In Jezus Christus vrijgesproken, noemt de bijbel dat.
Jezus maakt het verschil. Hij heeft ons gered van het oordeel dat over de hele mensheid ligt. En als je hem beter leert kennen dan ga je ook ontdekken dat je niet kunt tippen aan zijn heiligheid en inzet voor God. Je wordt er wel jaloers op. Want tegelijkertijd neemt die Jezus je door zijn Geest wel mee naar die volmaakte heiligheid. Ik mag nu al leren mezelf voor hem te heiligen (dat doe ik dus niet om in de hemel te komen, maar om me er nu al op voor te bereiden dat ik bij God zal zijn). Ooit zal God mij perfectioneren met een nieuw lichaam.
Ik hoop dat dit duidelijk voor je is, Tamara. Jezus is de spil om wie het draait. Hij zegt:
Johannes 5, 24 “Waarachtig, ik verzeker u: wie luistert naar wat ik zeg en hem gelooft die mij gezonden heeft, heeft eeuwig leven; over hem wordt geen oordeel uitgesproken, hij is van de dood overgegaan naar het leven.”
Dit is topnieuws, waar volgens mij iedereen naar verlangt.
met vriendelijke groet,
David Heek
PS. Een moslim zou kunnen zeggen dat Mohammed voor hem is wat Jezus voor ons is. Maar dat klopt niet. Mohammed is geen verlosser in de Koran. Hij is de laatste profeet van Allah die slechts Allahs wil (de Koran) aan de mensheid overbrengt. Hoe je zeker weten bij Allah komt laat de Koran in het midden.
Hallo David,
Naar aanleiding van je stukje kwamen een paar vragen bij mij op.
Ze staan hier: treintheologie.blogspot.com
Ik ben benieuwd naar je reactie erop, het houdt me bezig.
Groeten, Anne
Beste David,
Bedankt voor je reactie!
Het is inderdaad een nogal snel geschreven stukje, dat zich niet echt richt op één vraag, maar er is wel veel duidelijk geworden. Zoals bijvoorbeeld de verabsolutering van Gods macht, daar heb ik wel even mee gezeten.
Nogmaals bedankt en ik blijf je blog lezen met toenemende interesse.
Groetjes, Anne
Ik ben wel benieuwd naar het verschil tussen allah en God als het om het oordeel over de mensheid gaat. Kan je mij dit uitleggen?
Groetjes Tamara