Ik denk dat 1 kor. 7 ook iets te zeggen heeft over de discussie wat er gebeurd met kinderen die sterven. Heeft het gedoopt zijn dan iets van betekenis, of niet…

1. Je hebt gelijk, de inhoud van de doop en de inhoud van het avondmaal hebben dan ook alles met elkaar te maken. Omdat gereformeerden de doop en de belijdenis jaren uit elkaar trekken lijkt dat soms niet het geval.
Ik ben dan ook voor een vervroeging van het toelaten van kinderen aan het avondmaal (alcoholische leeftijd).
Het avondmaalsritueel moet je dan ook niet tegenover de doop plaatsen, maar elkaar laten aanvullen lijkt me.

2. 1 Kor. 7 gaat niet over besnijdenis of doop en die discussie. Het gaat over de vraag hoe je tegen kinderen aan moet kijken als een van de ouders ongelovig is. In de gemeente van Korinte was namelijk verdeeldheid over de vraag of je als pasbekeerd christen wel getrouwd mocht blijven met je ongelovige man of vrouw. De status van de kinderen was daar een vervolg vraag bij (1 Kor. 7 10-14). Ik leer hier hoe goed God via Paulus met deze bijzondere situaties omgaat.

3. Klopt! Dat is zowel de inhoud van de kinder- als de inhoud van de geloofsdoop.

Maar anders wordt het als je als christelijke ouders een kind krijgt. Want dan denk ik aan God zelf. Die liet al in het Oude Testament brabbelende kinderen van een dag of 8 besnijden. En daar deed nog geen behoudende Farizeeër moeilijk over. En die lijn mag de christenheid met een gerust hart doortrekken, al mocht het symbool door Jezus’ komst veranderd worden.
God is door de komst van Jezus niet opeens anders tegen kinderen en hun ouders aan gaan kijken. Tenminste, dat maak ik niet uit de bijbel op.

Jezus kijkt niet anders tegen kinderen en ouders aan, maar wel tegen het verbond denk ik. 1 Kor 11,25 noemt het avondmaal het teken van het nieuwe verbond. Dus niet langer besnijdenis (of doop). Het verbond wordt gesloten op basis van Jezus’ bloed.

Daarnaast zegt 1 Kor 7,14 volgens mij dat kinderen geheiligd zijn in het geloof van hun ouder(s). Dus niet op basis van besnijdenis (of doop).

En als laatste zegt volgens mij het hele NT dat je gered bent op basis van je erkennen van Jezus als je verlosser, redder en Heer. Je doop is een teken van je verbondenheid met Hem en Zijn sterven. Altans, dat geloof ik…

Maar eerlijk gezegd vind ik jou ook kort door de bocht in het doortrekken van de lijn van besnijdenis uit het OT. Maar goed, laten we geen discussie starten over de doop. Die zijn vaak eindeloos en onzinnig. Soms moet je als familie elkaars standpunten gewoon accepteren