Iets zit me nog dwars, wanneer ik terugdenk aan m’n vorige blog. En dan gaat het me om de dag.
Zoals je kunt zien, heb ik die dag ook in mijn eerste blog al tussen haakjes gezet. Ik vraag me namelijk af of het er voor christenen toe doet op welke dag je Jezus Christus meer of minder volgt. In mijn vorige blog lijk ik meer dan te suggereren dat de zondag een andere volgwijze vraagt dan de overige dagen van de week.

Volgens mij stelde ik me in die blog teveel onder de (Joodse) wet. Tegen de Joden heeft God gezegd dat ze de zevende dag (sabbat) moeten heiligen. Oftewel: zes dagen werken, en dan een dag beleven die voor God gereserveerd is.
Wat zegt God tegen christenen? Ik denk hetzelfde, maar dan nog dieper. Het gaat God niet meer zozeer om de dag, maar om de rust. En christenen belijden dat niet een (zon)dag hun rust geeft, maar dat Jezus Christus hun rust is! Hij is de sabbat (dat is: rust), maar dan van vlees en bloed.

Als christen voel je meteen aan dat Jezus meer dan de rustdág is. Als hij de beloofde rust is, dan gaat dat verder dan de zondag. Rust is rust, 168 uur per week.

Conclusie – en dan ik haal het voorbeeld van de chirurg nog maar eens aan.
Een niet-christelijke chirurg die op zondag mensen opereert, begaat geen zonde omdat hij dat op zondag doet, maar omdat hij Jezus niet als zijn Heer accepteert. Als hij op maandag of donderdag mensen zou genezen – en tegelijk God blijft ontkennen, terwijl hij beter weet – is hij net zo zondig als op zondag bezig. Jezus Christus gaat over de héle week.
Je zou kunnen zeggen: met de komst van Jezus Christus wordt Gods oordeel niet verlicht, maar verzwaard. Was het vóór de komst van Christus nog één speciale rustdag die met God gevierd moest worden, met en na Christus is er álle dagen rust.
Duidelijker dan in de persoon van Jezus Christus kan God deze rust niet aan de mensheid aanbieden.

PS. Nu kan ik me voorstellen dat er ‘christenen’ zijn die zeggen: “O, als de zondag na de komst van Jezus Christus geen bijzondere dag meer is, dan hoef ik dus niet meer per se naar de kerk!” Dan zal ik antwoorden: “Inderdaad, dat hoeft niet per se, maar je moet je wel stevig gaan afvragen of Jezus Christus je Heer nog is als je dit soort dingen zegt.”
De zondag is een rustdag waarop ik van mijn rust met God mag genieten. Mogelijk gemaakt door Jezus Christus, mijn Heer. Ik zou het voor geen goud willen missen.

(Ik merk dat deze laatste zin een belijdenis is. Mijn oude ‘ik’ is het er namelijk helemaal niet mee eens! Die zegt zoiets als: “Ik zou het voor 200 euro per week willen missen.” Of voor 50 euro. Nou zeg, hij wil het helemaal missen, als hij eerlijk is…)