Marco Borsato heeft in 2000 een nummer uitgebracht dat veel Bijbelse kenmerken heeft. In het schitterende nummer Aan het einde van de lijn dat ik de laatste tijd hard uit de boxjes in mijn auto laat knallen, zitten de volgende christelijke zinnen:

“Alles blijft achter, heel je bezit. Leeg zijn je handen aan het eind van de rit.”
“Onbeholpen en naakt komt de mens op de wereld en naakt gaan we hier weer vandaan.”
“Niemand is machtig, iedereen klein – aan het einde van de lijn.”

Ik vind het boeiend om deze psalm van Marco Borsato te vergelijken met een psalm van een Bijbelse dichter. Psalm 49.

Psalm 49, 8-11

Geen mens kan een ander vrijkopen,
wat God vraagt voor een leven, is niet te betalen.
De prijs van het leven is te hoog,
in eeuwigheid niet op te brengen.
Onmogelijk dat iemand voor altijd zou leven,
de kuil van het graf nooit zou zien.
Dit zien we: wijze mensen sterven,
maar ook dommen en dwazen vergaan
en laten hun vermogen achter.

Lijkt dit op Marco of niet? Het is gewoon hetzelfde nieuws, maar dan wat jaartjes eerder opgeschreven.

Spannender wordt het als Marco ons de volgende zin toezingt: “Elke waarheid is een leugen.” Oftewel: wat er ook aan waarheid verkondigd wordt, ieders leven stopt voorgoed aan het einde van de (levens)lijn.
Maar dan vraag ik (hem): “Hoe zeker weet je dit, Marco?”

Psalm 49, 15b-16
In de morgen vertrappen de oprechten hun (nl. de goddelozen) graf,
hun lichaam teert weg in het dodenrijk en vindt geen rust.
Maar mij zal God vrijkopen uit de macht
van het dodenrijk, mij zal hij wegnemen.

Dit is vergeleken met Marco een ander geluid. De dichter weet zeker dat hij – de God van Israël kennende – eeuwig leeft. Maar ja, dan blijft de vraag. Hoe weet híj dat dan zeker?

Ik heb twee antwoorden, een oudtestamentisch en een nieuwtestamentisch antwoord.
1. God is de God van Abraham, Isaäk en Jakob. Dat zijn drie generaties (een jaar of 400), waarvan God zegt: ik was bij hen. Dat veronderstelt dat God zelf eeuwig leeft en deze drie mensen persoonlijk kent.
2. Pasen! Op een zondag in het jaar 33 van onze jaartelling liep iemand, die vermoord was, uit zichzelf weer levend rond. En dat is door mensen gezien, opgeschreven en (natuurlijk ook buiten Israël) verkondigd.
Deze man, Jezus Christus, is het levende bewijs dat een mens wél aan het einde van de lijn kan doorleven. En hij garandeert dit (eeuwige) leven aan hen die hun hoop en vertrouwen op hem stellen.

Ik hoop dat Marco, die als humanist in de mens en deze wereld – hij noemt de aarde ‘dit paradijs’ – gelooft, zijn leven en denkwijze verandert. Dat hij Jezus Christus leert kennen. En dat hij het onderstaande nummer dan iets wijzigt: “‘k Ken de waarheid, en ‘t is geen leugen!”