Als prediker vind ik één ding erg lastig: loslaten. Ik moet loslaten wat ik in de naam van God heb mogen zeggen. Natuurlijk krijg ik wel wat te horen, maar het gros van de gemeente keert huiswaarts en verwerkt op zijn eigen manier de kerkdienst.
Het gaat me helemaal niet om de complimenten of andermans mening over m’n doen en laten. Dat soort meningen krijg ik genoeg over me heen; van bijzonder positief tot zwaar negatief.
Nee, ik zou zo graag willen weten wat de vragen zijn waarmee mensen worstelen na het meemaken van een kerkdienst (al dat niet onder mijn leiding).
Gistermiddag bijvoorbeeld maak ik een dienst mee die me niet kon bekoren, die me ook boos maakt, die me terugvoert naar m’n kerkelijke verleden.
Dan kan ik het niet laten om aan broers en zussen om me heen te vragen wat ze ervan vonden. Ik wil analyseren wat er fout ging, daarvan leren, horen hoe anderen daar op reageren, emoties peilen, verder helpen, enzovoort enzovoort.
En God zegt tegen me: “Los David! Dat hoef je allemaal niet te doen, man. Laat mij alsjeblieft Heer over de kerk zijn!”
Ik moest denken aan die andere David, koning David van Israël. Hij wilde zo graag een huis bouwen voor zijn geweldige HEER. En wat zegt de Heer? “Nee, David, daarvan ben ik niet afhankelijk. Enne… laten we de rollen eens omdraaien. Ik, de HEER, bouw wel een huis voor jou!”
2 Samuël 7, 10-11 [De profeet Natan brengt aan David de woorden van God over:] Ik [de HEER] heb aan mijn volk Israël een gebied toegewezen. Daar heb ik het geplant en daar kan het nu onbevreesd wonen. Het wordt niet langer door misdadige volken onderdrukt, zoals toen het er pas woonde en ik rechters over mijn volk Israël had aangesteld. Jou [David] heb ik rust gegeven door je van je vijanden te verlossen. De HEER zegt je dat hij voor jou een huis zal bouwen.
Het is niet de kern van 2 Samuël 7, maar het volgende lijkt me duidelijk. Mijn HEER zet zich liever voor z’n uitverkorenen in dan alle aandacht en waardering van zijn uitverkorenen te krijgen.
Loslaten, dat moet ik soms. En die heerlijke wijsheid dat God de boel al eeuwen naar zijn ideeën en wensen regisseert, moet zich in mijn hart en ziel innestelen wanneer ik weer eens meen de kerk van Jezus Christus te moeten beschermen…
PS. Over ‘los’ gesproken: morgen ben ik uitgenodigd voor de Lokale Omroep Spakenburg (LOS). In een anderhalf uur durend interview – afgewisseld door allerlei (waarschijnlijk oude) kerkliederen – staan we stil bij een mooi thema: ‘Verlangen naar God’.
Meeluisteren? Vanaf 10.00 uur op FM 107.5 (ether) of FM 102.4 (kabel). Maar dan moet je wel in de buurt van Bunschoten wonen, denk ik zo.
Via deze link is de uitzending twee uur na het interview terug te luisteren (klik dan op het blauwe icoontje).
Online luisteren kan ook: http://losradio.dahstream.nl/radio.php (zie omroepspakenburg.nl en dan rechterkant onderaan).