Zoals beloofd zou ik de twee preken, die ik vandaag mocht houden, op deze weblog plaatsen.
Vanmorgen mocht ik voorgaan in Alblasserdam, een gemeente van zo’n 150 mensen. Het ging over wat ik noem ‘basic evangelie’. Wat betekent het dat ik door Jezus gered ben? Waarom is dat goed nieuws? En hoe weet ik zeker dat ik door God gered ben en dus bij hem hoor en kom?
Via de link hiernaast kun je de preek (na)lezen: Efeziërs 1, 13-14
Vanmiddag was ik in de Westerkerk in Amersfoort uitgenodigd. Niet denigrerend bedoeld, maar dat is pas een echte ‘preekbak’.
Het onderwerp paste prachtig bij de dienst die daar vanmorgen is gehouden. Toen ging het n.a.v. Psalm 147, 3 over de wonden van de ziel. Vanmiddag concentreerden we ons op de leegte van onze ziel (en het vullen daarvan).
De preek: Genesis 29, 14b-30,1
Ik heb een zeer tevreden gevoel over beide diensten, al ging er ook weer het nodige mis:
- vanmorgen vergat ik de wet voor te lezen (”Nou en!” denkt u? Dat denk ik ook; zie Psalm 1, 2b);
- de organist zet het ‘amen’ in, terwijl ik de zegen nog moet uitspreken;
- mijn spreeksnelheid lag weer lekker vaak veel te hoog (om over het inslikken van woorden nog maar te zwijgen);
- ik beveel de collecte van harte aan, maar heb zelf geen geld bij me;
- gebrek aan pastorale gevoeligheid door m’n gebrek aan levenservaring.
Maar God zag in zijn genade dat het goed was.
Reageer
Reacties
Beste David
Ik reageer n.a.v. de dienst van vanmiddag in Afrt-West.
Waarschijnlijk zul je wel eens vaker feedback krijgen en allicht zullen er vaan dezelfde zaken be- en genoemd worden . Ik wil in de eerste plaats mijn waardering uitspreken over je spontaniteit en open manier van reageren. Je straalt iets uit dat authentiek is en dat is belangrijk. Tegelijk heeft spontaniteit ook een gevaar in zich: dat je dingen zegt waarvan je later allicht denkt: had ik het misschien niet anders moeten formuleren. Naar mijn idee gebruikte je vanmiddag een aantal uitdrukkingen die wel aansprekend zijn maar waarbij ik me wel afvroeg of het soms niet wat platvloers werd en de eerbied (voor God) geweld aan deed. Ook is het de kunst om pakkend te (s)preken en niet in de valkuil te stappen als conferencier op te treden. Zo’n manier van optreden is voor een keer wel aardig maar zal snel vervelen.
Dus naast waardering ook een (opbouwend bedoeld) kritische noot. Misschien heb je er wat aan.
Met broedergroet
Teake de Groot
Beste David,
afgelopen zondagmorgen ging je bij ons in Alblasserdam voor. Ik wou je laten weten dat ik je manier van preken enorm gaaf vind! je gaat er helemaal voor en je passie voor de Heere straalt door alles heen! Zelf ben ik ook van 1981, ook in 2005 getrouwd en ook in mei 2008 samen met mijn man Stijn de trotste ouders geworden van een meisje… Groeten, Ruth van Dongen
ds. David,
Ik wil je nog even bedanken voor de indrukwekkende dienst bij ons in Alblasserdam! Het heeft heel wat impact gehad! Ik was jaloers op je enthousiasme. Heb je dat altijd zo ervaren?
Ik wens je toe dat je dat niet kwijtraakt door “het leven’”, dat je tot zegen mag zijn van velen tot eer van onze Heer.
groet, Anke van Veen.
Hoi Anke,
bedankt!
Nee, dat enthousiasme voor God heb ik het grootste gedeelte van mijn leven (tot m’n 24ste, ik ben nu bijna 28) niet gekend.
Overigens is m’n vrolijkheid ook iets dat bij m’n karakter hoort. Ik ben altijd al een vrolijke jongen geweest. Maar ‘gewone’ vrolijkheid is lang niet altijd enthousiasme voor God.
Sinds dit jaar ben ik me aan het oefenen om Godgenieter (christenhedonist: term van John Piper, gauw vergeten
) te zijn. Ik zit elke morgen met m’n neus in de Bijbel, niet uit dwang, maar uit door God gegeven verlangen. Ik heb een erg groot verlangen gekregen om doorkneed te raken in de Schriften.
Doe je mee? Wie God is en wat hij allemaal te zeggen heeft, is zó gaaf!
Ik heb dat jarenlang onderschat, omdat ik dacht dat de Bijbel saai was. En dat is-ie gewoon niet! (Dat is-ie alleen als je ‘m oppervlakkig of uit sleur leest.)
David
beste David,
Vanmiddag heb je bij ons gepreekt. Toen ik de kerk betrad, straalde je glimlach vanuit de consistorie de gang in. Je laat je zo te zien gaan voor de Heer. Heerlijk, je hebt talent, je vurigheid voor de Heer ontroert me en steekt me aan.
Reactie op je woorden is bij jou welkom, zeg je.
Leegte bij Jakob, Lea en Rachel. Meeslepend om het zo te stellen.
Bij mij kwam op: Als je graag met iemand wil slapen en je hebt haar echt lief, dan is dat niet leeg op dat punt.
Bij Rachel zie ik nog geen leegte. Wel frustratie. Wie wenst zich soms niet dood als hem voor de zoveelste keer iets niet lukt? Dan is zij/hij niet leeg. Als je ziet dat God, de kerk of de wereld een loop neemt die jou niet naar de zin is, dan ontglipt je wel eens een knoop…
Eisso, je broer