Ja, dat vond ik wel een aanlokkelijke titel.
Maar hét punt was vandaag dat de HEER onze ‘geslachtsziekte’ kan en wil herstellen en ons uit de ‘modderputten des levens’ kan en wil trekken.

In Psalm 145 (regel 4) roept koning David alle geslachten op om Gods scheppingsdaden en zijn grootse daden in de geschiedenis aan te prijzen. Want met David ben ik ervan overtuigd dat alleen een focus op God(s daden) voorkomt dat er een generatiekloof in gezinnen en kerk ontstaat.

Toch wordt het vaak wel zo ervaren. Jongeren kunnen geregeld niet met ouderen door één deur, en andersom. En de middenklasse (30-50 jaar zeg maar) bungelt er tussen in.

Dat deze kloof regelmatig in gereformeerde kerken gezien en uitgesproken wordt, heeft mijns inziens te maken met het gegeven dat God zelf uit het centrum gehaald is. Een generatiekloof ontstaat namelijk wanneer zaken als bijvoorbeeld een afgebakende geloofsbeleving, onuitgesproken omgangsvormen, een overgeaccentueerde visie op het kerkelijke verleden en overdreven liturgische drukdoenerij de kern van je geloof vormt.
Dat noemde ik vanmorgen dus een ‘geslachtsziekte’.

Komt God zelf echter centraal te staan (waar hij alle recht op heeft, en anders zelf wel opeist), dan zul je vanzelf merken én ervan genieten dat God zowel de schepper van bejaarden als van dertigers als van baby’s is. En je zult vanzelf merken en ervan genieten dat God Jezus naar de wereld stuurde met het oog op de redding van ons allemaal, jong en oud.

Ik ga niet akkoord met welke gecreëerde generatiekloof dan ook. Wel denk ik dat veel te vaak binnen de kerken, wat ik wil noemen, ‘vrome’ afgoderij goedgekeurd en geaccepteerd wordt.

Die indruk kreeg ik vanmorgen in De Tituskapel in Amsterdam trouwens niet. Dat gaat er daar prima aan toe, was mijn eerste indruk in dat uur. Zowel voor als tijdens als na de dienst ervoer ik een geestelijke sfeer waarin gebaden kan worden.
Mooie opzet van de dienst, uitermate kwalitatieve band (cello, basgitaar (?), piano en zanglijster ), niet teveel opsmuk en (heerlijk!) geen eindeloze herhaling van eenvoudige opwekkingsliederen.
En het goede nieuws klonk er, en landde er. Psalm 145 is een toppertje.

Preek – weer een nieuwe! – nalezen? Klik hiernaast: Psalm 145. Reageer gerust.

Vanmiddag weer in De Lichtkring geweest. Mooie dienst, en voor deze temperaturen een volle bak, dacht ik zo. Psalm 40 stond centraal.
O nee, niet Psalm 40. God zelf stond centraal. (Maar dit neigt sterk naar een vals dilemma.)