Hoewel het verleidelijk is, heeft het geen zin om een hokjesdenker te zijn.
Ik raak er steeds meer van overtuigd dat het maar weinig om het lijf heeft wanneer ik rondbazuin dat ik gereformeerd ben. Hoewel ik dat nog altijd van harte ben, lopen er genoeg mensen (alleen al) in ons landje rond die dat óók zeggen.
Maar ze laten veel te vaak zien dat ze die term beschouwen als een etiket, als een hokje: je bent gereformeerd óf afvallig.
Ik ken gereformeerden voor wie God alles is én ik ken gereformeerden die de naam van de HEER net zo vaak noemen als de buurlanden van Oezbekistan.
Ik ken gereformeerden die er – zelfs na 40 jaar lidmaatschap van een gereformeerde kerk – voor uit komen eindelijk God te (willen) leren kennen én ik ken gereformeerden die zo verschrikkelijk vast aan vormen en tradities zitten dat ze moeiteloos zouden kunnen concurreren met tweecomponentenlijm.
Ik ken gereformeerden die, net als Jezus, ruimdenkend zijn én ik ken gereformeerden die er een levenstaak van maken van de HEER een gereformeerd(-vrijgemaakt)e HEER te maken.
Kortom: als vier of vijf mensen zeggen dat ze gereformeerd zijn, weet je vrijwel zeker niet waar je aan toe bent.
En dat laatste is zo christelijk! Want een christen is geen hokjesdenker. Een christen wil nooit aan andermans buitenkant kunnen zien wat voor vlees hij in de kuip heeft. Een christen heeft niets aan stempels, etiketten en titels. Want hij wil niet weten waar hij aan toe is, als het om zijn medemens gaat.
Integendeel: iemand die Jezus Christus volgt (en dus naar zijn Vader verlangt), investeert in medemensen. Jezus was fel tegen de traditionele starheid en het ongeloof van de Farizeeërs, maar bleef een hele nacht wakker voor een goed gesprek met Nicodemus… een Farizeeër.
Natuurlijk wilde Jezus niets weten van moordenaars, maar voor de moordenaar aan het eerste kruis stond… nee, hing hij klaar. Kort, dat wel, maar met een kracht die tot in de eeuwigheid niet kapot te krijgen is.
Ik ben ervan overtuigd dat de HEER er niet op let of je katholiek, gereformeerd, evangelisch, hervormd, baptistisch, evangelical, lutheraans, calvinistisch, zwingliaans of Oosters-orthodox bent.
Het gaat hem om het hart van elk individu. En of dat klopt.
Voor hem.
1 Samuël 16, 7
[De profeet Samuël krijgt van de HEER de opdracht de nieuwe koning van Israël te zalven. Zijn oog valt meteen op de grote Eliab, een van de zeven zonen van Isaï, de vader van koning David]
Maar de HEER zei tegen Samuel: “Ga niet af op Eliabs voorkomen en zijn rijzige gestalte. Ik heb hem afgewezen. Het gaat niet om wat de mens ziet: de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de HEER kijkt naar het hart.“
Reageer
Reacties
Ha die Marc,
ik begrijp je punt.
Alleen… je maakt een punt dat ik niet heb bedoeld te maken.
Wat ik – kortgezegd – heb willen zeggen is dit: het is vaak in een en dezelfde kerk niet helder wat de identiteit is. Wat de een bijvoorbeeld gereformeerd vindt, vindt de ander helemaal niet gereformeerd.
Laat ik concreet zijn: ik ben gereformeerd. Maar in mijn kerkverband heb je lieden, gelukkig een kleine minderheid, die daar dingen onder verstaan die allesbehalve gereformeerd zijn. Ik bedoel de mensen van eeninwaarheid.nl en gereformeerdblijven.nl.
Deze mensen denken niet gereformeerd, zij denken vanuit angst, controledwang en ze geloven erg bekrompen in een kerk(cultuur) van de vorige eeuw met alle kenmerken die daarbij horen.
Ze zetten mensen op het verkeerde been, en halen elke (geestelijke) vreugde uit het geloofsleven van hun geïndoctrineerde publiek weg.
Marc, ik heb dus niet gezegd dat alles oké is zolang er maar een christelijk sausje overheen gegoten wordt. (In de Bijbel wordt bijvoorbeeld ook stevig opgetreden tegen de zogenaamde Nikolaïeten die wel iets ‘christelijks’ hadden, maar niet christelijk waren; Openbaring 2,6-15)
Ik ben bewust en overtuigd gereformeerd, niet oosters-orthodox, baptist of evangelisch.
In kerken waar de eenheid tussen OT en NT betwijfeld wordt, voel ik me niet thuis.
In kerken waar biblicistisch, tekstenplukkerig, wordt gepreekt, voel ik mij niet thuis.
In kerken waar niet God maar de mens centraal staat, voel ik mij niet thuis.
Maar m’n punt blijft staan (toch?): het zegt vaak niet veel als iemand tegen je zegt dat hij gereformeerd (of evangelisch of…) is.
Daarvoor zul je toch met elkaar in gesprek moeten. (Het zal me echt niet verbazen wanneer er behoorlijk wat gereformeerd denkenden in evangelische kerken komen, en andersom.
En ik denk dat veel PKN’ers bij nader inzien zich veel meer thuis zouden voelen in een bijbelgetrouwe gereformeerde kerk dan in hun eigen kerk waar het scherpe evangelie, als ze eerlijk zijn, niet verkondigd wordt…)
David
David,
Ik zou maar wat graag volmondig AMEN willen zeggen op je stelling. Maar ik twijfel.
Kom je hiermee niet in de alles – zelfs de waarheid – relativerende ‘eucumene van het hart’ terecht, gepropageerd door iemand als bvb. Ouweneel?
En wat te denken van volgend citaat: “Vroeger was de theologie van een gemeentelid min of meer voorspelbaar. De identiteit was duidelijk. Nu wordt ieder die in Jezus gelooft aanvaard. Dus zit de gemeente vol met een mix van geloofsidentiteiten. Daar mogen we niet meer over discussiëren en geen waarheidsstrijd meer voeren. En dan zijn we verbaasd dat de verschillen in visie zich als virussen in de gemeente verspreiden. Over die verschillen wordt geen strijd meer gevoerd, met als gevolg dat de grootste gemene deler zegeviert. Alleen heeft dat algemeen gemiddeld geen identiteit, geen slagkracht en wordt het gemeentebeleid lamgelegd. Intussen verschuift de tolerantie over de secundaire geloofspunten ook naar tolerantie over ethische en morele kwesties. Homofilie, de vrouw in een gezagspositie in de gemeente, omstandigheden waarin echtscheiding en hertrouwen is toegestaan, samenwonen.” (afkomstig van Jef De Vriese, directeur van het CPC in Heverlee, België).
Of het volgende: “Als het dogma relatief is kun je geen of nauwelijks meer leerstellige grenzen trekken. Evangelisch, charismatisch, rooms-katholiek, oosters-orthodox, oecumenisch, neo-orthodox. Alles werkt met elkaar samen. Men herkent immers hetzelfde leven in elkaar ondanks de verschillen op, volgens de bijbel, fundamentele zaken. De antithese wordt opgeheven. Het gebod tot afscheiding wordt krachteloos gemaakt.” (gevonden op het web ‘Wat is er aan de hand in de evangelische wereld?’)
Graag had ik jouw visie hierop vernomen, indien mogelijk.
Marc