Het nieuwe testament maakt het oude slechts duidelijker. Dacht ik eerder dat alleen het nieuwe testament ‘goed nieuws’ bracht (met Jezus), in het oude testament maakt God het al zo duidelijk als wat.
Hou je vast voor het goede nieuws op dinsdag 15 december 2009.
Vanmorgen zei God (opnieuw) dit tegen mij:
Jesaja 57, 14
‘Ruim baan! Effen de weg voor mijn volk!
Verwijder elk struikelblok.’
Vooral dat ene woordje ‘elk’ heeft een ongelooflijk bevrijdende uitwerking voor gelovigen. Want werkelijk élk obstakel dat een eeuwig leven tussen God en mij belemmert, wil en zal God zelf verwijderen.
In Jesaja 57, 14-21 zijn het de volgende vier obstakels:
1. “Hoe kan ik gelukkig leven met een machtig groot en heilig God?”
Als God er altijd al is geweest en er werkelijk niets vies, zwarts, rimpeligs of gebrekkigs aan hem is op te merken, ja, dan val ik bij hem in het niet. Zoals een berg of de zee of het heelal me ook zo nietig maakt.
Dan word ik eerder hartstikke depressief van hem dan dat ik voor altijd bij hem wil leven. Is er wel goed en levendig contact met de almachtige mogelijk?
Gods reactie: hij wil zelf een leven met mij mogelijk maken!
Jesaja 57, 15 [NBV + ESV-vertaling]
Dit zegt hij die hoog is en verheven,
die troont in eeuwigheid – heilig is zijn naam:
Ik troon in hoogheid en heiligheid,
maar ook bij hen die verslagen en onaanzienlijk zijn,
opdat de onaanzienlijke geest herleeft,
opdat het verslagen hart tot leven komt.
2. “Is die heilige God niet ontzettend kwaad op en teleurgesteld in mij?”
God heeft alle reden mij op basis van m’n verleden weg te vagen. Onbewust, maar misschien wel net zo vaak bewust, sla ik hem recht in zijn gezicht met z’n goed bedoelde wetten en regels. En die Jezus? Ach, ik geloof dat hij goed was, zelfs dat hij de Zoon van God is, maar het blijft maar één man, één Bijbel; ik heb er vaak geen enkele moeite mee om aan hem en zijn woorden voorbij te lopen.
Dat God toch met mij om wil gaan, begrijp ik totaal niet. En het maakt me wel ’s moedeloos. Ik zou het daarom goed kunnen begrijpen, zelfs aanvaarden, als God mij voor eeuwig zou afwijzen. Hij staat volledig in zijn recht.
Gods reactie: God weigert mij te (blijven) deprimeren.
Jesaja 57, 16 [Willibord + ESV-vertaling]
“Ik blijf niet eindeloos twisten,
en blijf niet voor altijd kwaad
want dan ik zou de levensgeest moedeloos zien worden;
de levensadem die ik zelf gemaakt heb.
3. “Maar wat nu als ik zijn redding en aanwezigheid toch niet op prijs stel, en lekker m’n eigen weg ga?”
Oké, God belooft niet kwaad op me te blijven. Maar dan nog! Dan nog loop ik vaak bij hem weg. Ik ga voor eigen eer, voor het geluk in deze wereld, voor m’n eigen gedachten en levensdoelen.
Zelfs als ik besef en voel dat God anders wil dan ik aan het doen ben, dan nog ga ik m’n eigen weg. Ik merk kortom het volgende bij me zelf: ik kan zowel lak hebben aan een goede God als aan een kwade God! Ik ga liever mijn eigen weg dan dat ik, bang als ik voor God(s oordeel) zou moeten zijn, mij bekeer richting hem!
Gods reactie: Zelfs dan trek ik je bij me terug!
Jesaja 57, 17-18
Mijn toorn was op hun zondige hebzucht gericht,
ik heb hen gestraft en me in mijn woede verborgen.
Maar zij gingen onverdroten voort
op de weg die ze zelf hadden gekozen.
Ik heb gezien wat ze deden,
maar toch zal ik hen genezen, hen leiden
en hun barmhartigheid bewijzen.
4. “Dank u, mijn God! Maar eh… mijn God?! Hoe weet ik zeker dat u mij, een simpele Nederlander uit Hooglanderveen, op het oog hebt? U staat toch bekend als de God van Israël?”
Jesaja 57, 19
Treurenden bied ik troostrijke woorden:
Vrede, vrede voor iedereen, ver weg of dichtbij
– zegt de HEER –, ik zal genezing brengen.
Ik denk dat ik het aanbiddingslied van de engelen, ergens in een weiland rond het begin van onze jaartelling, al vanuit het Oude Testament begrijp.
Met de komst van Jezus Christus kwam er vrede op aarde. Die man, die Jezus, is Gods en onze zichtbare vrede.
Deze Godmens bracht geen politieke vrede tussen landen of continenten, maar hij is, verzorgt en garandeert de eeuwige vrede tussen God en de mens. Voor iedereen. Ook voor mij.