Reacties op: Op welke voorwaarden Jezus voor je klaar staat

Door: David Heek

David Heek — Tue, 19 Jan 2010 14:27:12 +0000

Uiteraard kan de maaltijd van de Heer – inderdaad een mooiere typering dan Avondmaal – naast bemoediging, aansporing, uitnodiging, opwekking niet zonder waarschuwing.

Maar ik zou willen pleiten voor ten hoogste verbále afhouding. Als een gemeente bekend is met het gegeven dat er iemand in zonde leeft, dan moet de beste broer of zus vooraf gewaarschuwd en afgehouden worden.

In de GKv kennen wij het gebruik dat meerdere ouderlingen tijdens de maaltijd als een soort waakhonden de boel in de gaten houden. Daar begrijp ik niets van (alleen vanuit de kerkgeschiedenis dan). Ik zou die plek ook nooit willen innemen.
Zouden die mensen werkelijk fysiek in actie moeten komen wanneer iemand die in zonde leeft toch besluit aan te gaan?

Ik denk dat het van genade getuigt wanneer iedereen de mogelijkheid gegeven wordt zichzelf het oordeel in te drinken en te eten (vergelijk Judas).

Mocht de rest van de gemeenteleden hiermee moeite hebben, dan moeten die voor zichzelf bepalen of zij in hun vrijheid of geloof worden aangetast al dan niet met een dergelijk zondaar aan tafel te gaan.
Het lijkt me een geweldige test voor een ieders geloof. Want wat voel je dan? Jaloezie? Woede? Arrogantie? De pijn van genade? De verantwoordelijkheid om met de broer/zus in gesprek te gaan en je moeiten te uiten?

Want uiteraard gaan we wel met zo’n iemand in gesprek, en in het ergste geval (bij verharding) wordt zo’n iemand uit de gemeente gedirigeerd.

Door: Anneke

Anneke — Tue, 19 Jan 2010 12:57:21 +0000

“Het is jammer dat de gang naar het avondmaal voor velen onder
ons zo zwaar is geworden. Ik weet wel hoe dat komt. Dat komt door
Paulus die te keer is gegaan tegen rijke lui die al het eten op hadden
voordat de slaven er aan toe kwamen. (1 Korintiërs 11: 17 en verder) Die
moesten eerst werken, en waren altijd de laatsten. Het was in de tijd dat
de maaltijd nog echt een maaltijd was waar de honger en de dorst gestild
moest worden. Paulus schrijft over die rijke lieden dat zij op onwaardige
wijze van het brood eten en op onwaardige wijze uit de beker van de Heer
drinken, ja dat zij zich schuldig maken tegenover het lichaam en het bloed
van de Heer. Hij zegt dan: Laat iedereen zichzelf eerst toetsen voordat hij
van het brood eet en uit de beker drinkt, want wie eet en drinkt maar niet
beseft dat het om het lichaam van de Heer gaat, roept zijn veroordeling af
over zichzelf.
Dat zijn pittige woorden. En ze hebben veel kracht gekregen. Te veel
kracht. Want wie is er waardig? In de kerkgeschiedenis zijn de aardigste
mensen weggebleven omdat ze bleven steken in het toetsen van zichzelf.
En de kerk heeft het jammer genoeg gestimuleerd.
Waren we maar bij de oude Luther gebleven. Luther keert de woorden van
Paulus om. Hij zegt dat juist wie zich onwaardig voelt naar het avondmaal
toe moet komen. Hij was een goed pastor en kenden zijn pappenheimers.”
http://www.luthersdenhaag.nl/preek_avondmaal_

Door: Sjoerd Woudt

Sjoerd Woudt — Tue, 19 Jan 2010 10:55:18 +0000

Het zou prachtig zijn om bij allerlei gelegenheden de maaltijd van de Heer te vieren/gedenken. En zoals gezegd heeft een ieder zelf de plicht om te zien of hij of zij geroepen wordt om aan te gaan. Eén grote maar echter: want wil jij met iemand aan tafel zitten die over zichzelf het oordeel afroept? Ik denk dat wij (lees:veel (gereformeerde) westerse christenen) tegenwoordig meegaan in het wereldse idee dat geloven iets is dat je zelf -persoonlijk- doet. Maar zoals velen verstandelijk wel beseffen is geloven ook iets wat je in de gemeenschap doet. Ik denk dan ook dat het goed is dat wij elkaar terechtwijzen, en zo nodig mensen het avondmaal weigeren. We mogen niet oordelen over anderen, maar we moeten wel voor onze broeders en zusters het beste zoeken.

Ik ben het er mee eens dat wij ons meer met de heidenen moeten identificeren in de bijbel. Zoals Paulus zijn brieven richt aan bepaalde gemeentes zijn denk ik sommige passages uit de bijbel relevanter voor ons dan andere. Om het kort uit te leggen het volgende: Zoals ds. De Haan laatst zei: Belofte en opdracht gaan hand in hand. Dit betekent denk ik dat je ze allebei moet kennen. Dus als jij vooral leeft uit de beloftes (dwz: maar God is toch genadig, welke opdracht is er dan belangrijk?) is het van belang om je meer te verdiepen in Gods opdrachten. Leef jij echter met het idee dat je zelf alles moet doen voor God dan is het belangrijk dat je meer gaat beseffen wat God allemaal belooft.
Zo is het ook met het identificeren als heidenen. De focus ligt (te) vaak op het feit dat wij nu ‘Gods volk’ zijn. Daardoor laten we vaak buiten beschouwing wat voor mooie dingen we kunnen leren van ‘heidenen’.

Door: leonie

leonie — Tue, 19 Jan 2010 09:44:18 +0000

… en zo jammer, dat we het beperken tot de kerkdienst. ik kan er echt naar verlangen om op de wijkkring of de ‘meisjesbijbelstudie’ of op het uur van gebed of ….

Door: Leendert

Leendert — Tue, 19 Jan 2010 07:35:57 +0000

Avondmaal is maaltijd van genade en gedenken. Ieder “beproeve zichzelf”. Neem je Jezus aan als je Verlosser dan mag je deelnemen aan de maaltijd. Zo mooi! Dat kunnen anderen moeilijk voor jou bepalen. Het is ons niet gegeven in het hart van een ander te kijken.

Jezus heeft het H.A. ingesteld met een paar zinnen. Die overigens niets te kort doen aan de pracht en kracht. Best vreemd dat in de GKV (en andere kerkverbanden) eerst bladzijden vol worden gelezen voordat het H.A. gevierd kan worden.

Door: Steven

Steven — Mon, 18 Jan 2010 19:18:35 +0000

Ik denk dat dit precies de twee lijnen zijn waarlangs de vrijgemaakt-gereformeerde avondmaalstraditie ligt: een uitnodigend genademaal naast een tot behoedzaamheid dwingend en daarmee ook uitsluitend lidmaatschapsmaal. Van die twee lijnen heeft de laatste voortdurend de neiging te heersen over de tweede. De moeder aller avondmaalsformulieren (de enige die de vrijgemaakten tot een paar jaar geleden gebruikten) laat dat zien: eerst een lang verhaal over wie wel en wie niet mogen aangaan, en op het laatst uitleg over wat het avondmaal eigenlijk is. De omgekeerde wereld zou je zeggen. Het is niet voor niks dat de formulieren die erna zijn gekomen vaak alleen over het laatste gaan: wat is het avondmaal. Staat voor mij toch dichter bij de essentie van genade.

Door: Corné

Corné — Mon, 18 Jan 2010 16:25:25 +0000

David,

Wat betreft het Avondmaal (overigens: ik spreek bij voorkeur over de maaltijd van de Here):

Het eerste dat me te binnen schiet is wat Paulus in 1 Kor. 11:28-29 schrijft (een zinnetje dat we met elke viering van de maaltijd van de Here horen, maar misschien daardoor niet meer laten binnendringen): ‘Laat ieder zichzelf beproeven en zo van het brood eten en uit de beker drinken. Want wie eet en drinkt, eet en drinkt tot zijn eigen oordeel als hij het lichaam niet onderscheidt.’

Uiteraard staat dit in de context van de toestanden rond de maaltijd van de Here in Korinte. Toch denk ik dat er hier een algemene les uit te halen valt, zeker wat betreft vers 29. ‘Het lichaam onderscheiden’ is het sleutelwoord. Paulus waarschuwing is ernstig: besef je niet dat het om het lichaam van de Here gaat, dan eet en drink je tot je eigen oordeel.
Dat Judas aan tafel zat bij Jezus, was dan denk ik ook tot zijn oordeel.

Wat hiervan de consequenties precies (moeten) zijn, vind ik lastig. Maar ik denk dat de gemeente wel iets met Paulus’ waarschuwing moet.

Verder moet ik denken aan Paulus omschrijving van de maaltijd van de Here: dat de beker en het brood een gemeenschap (communion) met het bloed en lichaam van de Here Jezus zijn (1 Kor. 10:16). Gemeenschap, dat is: vertrouwelijke omgang, die aan tafel bij de Here tot uitdrukking mag komen en daar beleefd mag worden.

In het engels is er zo’n mooi onderscheid tussen ‘union’ en ‘communion’. Eerst moet er die eenheid (union) met Christus zijn, die vervolgens (vanaf dat moment) ook gemeenschap (communion) mag worden/zijn. Doop en (vervolgens) avondmaal…?!

Blijkbaar is er in de Bijbel toch een soort intieme kring rondom Christus.

Groet, Corné