Het christelijk geloof is soms zo simpel dat het lachwekkend wordt. Dat lazen mijn vrouw en ik vanmorgen in Johannes 10. In dit bijbelboek vergelijkt Jezus zichzelf met allerlei voorwerpen uit die tijd.

Hij zegt bijvoorbeeld dat hij te vergelijken is met een staldeur. Hm… ff luisteren.

Johannes 10, 9-10 Ik ben de deur: wanneer iemand door mij binnenkomt zal hij gered worden; hij zal in en uit lopen, en hij zal weidegrond vinden. 10 Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid.

Welk punt maakt Jezus? Ik denk dat Jezus een einde maakt aan alle vermoeiende speculaties van de theologen uit zijn tijd. Via allerlei godsdienstige regels kon je bij God genade vinden.

Jezus vergelijkt hen met rovers. Ook zij komen de stal binnen, maar met totaal andere bedoelingen dan om er het leven te vinden. Ze halen er juist schapen vandaan. Om ze te massaal te vernietigen.
Ze zijn verkeerd bezig. En dom.

En dan wijst Jezus wat mij betreft heel ontspannen naar zichzelf. “Je kunt natuurlijk ook gewoon door de deur naar binnen gaan. Waarom doe je toch zo moeilijk?” Jezus staat met z’n armen open.

Tegelijkertijd is Jezus hier ook scherp. Hij stelt zich niet alleen voor als de deur waardoor je toegang tot het leven krijgt, maar ook als de énige levengevende deur. Alle andere alternatieven lopen uit op de dood en getuigen van stiekeme eigengereidheid.

Hoe komt hij erop, hè? Wie vergelijkt zichzelf nu met een deur? En hoe krijgt hij het toch altijd voor elkaar om tegelijk én uitnodigend én afwijzend te zijn?

Ik begrijp de reactie van de Joden wel:

Johannes 10, 20 Veel mensen zeiden: ‘Hij is bezeten, hij is gek. Waarom luisteren jullie nog naar hem?’

Jezus is inderdaad zo gek als een deur. Ik hou daar wel van.

1. Je moet het lezen (op de verpakking).
2. Je moet het kunnen zien (je kunt een reis naar Brazilië maken).

Het leuke is dat het binnen het geloof precies hetzelfde gaat. Ook als je er zekerheid in wil krijgen.

1. Om zekerheid te krijgen moet je de inhoud van het christelijk geloof horen, toegezegd krijgen. Daarom gaf ik op een flap-over binnen vijf minuten een overzicht van de geschiedenis van de bijbel. Via het paradijs, Babel, Abraham, Israël met z’n profeten, Jezus, Pinksteren en de heilige Geest, de apostelen, en tenslotte via de kerk(geschiedenis) kwamen we bij David Heek (of vul je eigen naam maar in) terecht.

Dat vind ik geweldige kennis. Dat ik op één geestelijk-historische lijn sta met Jezus, mijn door God verwekte medemens. Dat ik op die lange, flinterdunne maar duidelijke lijn mag staan.
Veel mensen – ook veel christenen – weten dit gewoon niet of vinden dit niet relevant, maar deze kennis verwondert me helemaal. De bijbel geeft zo’n eenvoudig overzicht van de aardse geschiedenis dat zelfs een kind het kan begrijpen.

2. Om zekerheid te krijgen moet het geloof ook zichtbaar zijn. Want zien is nog altijd geloven. Het geweldige hiervan is dat God zélf dit bedacht heeft. Alsof hij gedacht heeft: “Ik wil het zo graag, maar hoe krijg ik in vredesnaam de mens weer bij mij?” Daarom heeft hij zichzelf op allerlei manieren geopenbaard – het Oude Testament loopt er van over.
Maar dat was nog niet duidelijk genoeg. Mensen liepen nog steeds bij hem vandaan. En daarom gaf hij zichzelf, toen hij Jezus gaf. Eindelijk zichtbaar, eindelijk Gód-op-aarde, eindelijk dichtbij. En dat gaf en geeft nog steeds heel veel mensen de zekerheid die ze zochten en zoeken.

Geen andere godheid in welke godsdienst dan ook heeft hetzelfde gedaan. Allah is onbekend, alleen zijn wíl is aan Mohammed geopenbaard. Maar of dat echt Góds wil is, wordt mij niet met de volle 100% gegarandeerd. Dat moet ik maar van Mohammed en de zijnen (en dat zijn medemensen zoals ik!) aannemen.
En andere godsdiensten werken juist vanuit de mens die zichzelf met al z’n verlangens moet wegcijferen om het goddelijke in zichzelf te ontdekken en tenslotte in het Al op te kunnen gaan.
En dan al die (nieuwe) religies. Ze geven van alles, maar nooit die zekerheid die ik wil hebben.

God is in Jezus zichtbaar geworden. Maar… ik moet ik mij natuurlijk wel eerlijk afvragen of die Jezus écht God is (of toch een psychopatische praatjesmaker!). In Johannes 10 krijgt hij juist die vraag: bent u het of bent u het niet? Aan ons de keus. Die van mij mag duidelijk zijn. Kun jij hem op een fout betrappen of word je, net als ik, juist door hem verrast?

Johannes 10, 22-30 In Jeruzalem werd het feest van de Tempelwijding gevierd; het was winter. Jezus liep in de tempel, in de zuilengang van Salomo. Daar kwamen de Joden om hem heen staan, en ze vroegen hem: ‘Hoe lang houdt u ons nog in het onzekere? Als u de messias bent, zeg het ons dan ronduit.’ Jezus antwoordde: ‘Dat heb ik u al gezegd, maar u gelooft het niet. Wat ik namens mijn Vader doe getuigt over mij, maar u wilt me niet geloven, omdat u niet bij mijn schapen hoort. Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen mij. Ik geef ze eeuwig leven: ze zullen nooit verloren gaan en niemand zal ze uit mijn hand roven. Wat mijn Vader mij gegeven heeft gaat alles te boven, en de Vader en ik zijn één.’