Veel christenen vechten tegen zonden. Of ze krijgen in de kerk te horen dat ze er tegen moeten vechten. Er ligt namelijk veel op de loer dat erop uit is ons in de greep te krijgen (Genesis 4, 7).

En geregeld werpt dat dan ook wel z’n vruchten af. Je stopt met zondigen, je bent daar blij mee, misschien ook wel dankbaar richting God. Maar helaas… na verloop van tijd val je terug in je zonden, voel je je schuldig, en vaak nog schuldiger dan voorheen.
Ik noem dat de cirkel van de zonde die je ontmoedigt en deprimeert, en die ik vooral in gereformeerde kring heel vaak opmerk.

Hoe kan dit, en vooral: hoe kom je uit die cirkel? Gezonde zelfkritiek helpt je hierbij een eind op weg. En dan bedoel ik allereerst kritiek op de kerk. Want hoe vaak wordt ons inderdaad niet verkondigd dat we moeten stoppen met verslavingen, het zoeken van de eigen eer, succes en rijkdom. Kortom: we moeten vechten tegen de zonden.

En dan komt nu mijn tegenvraag. Beste predikers, het is duidelijk waar we tegen moeten vechten, maar… waar vechten we voor? Heeft u het daar ook wel eens over?

Ik denk dat hier de reden ligt dat zoveel christenen steeds weer terugvallen in oude, zondige levenspatronen. Ze hebben geen alternatief (en het wordt hen ook niet verkondigd: veel verder dan de rechtvaardiging en de heiliging komt het niet). Christenen kunnen wel even stoppen, maar de ruimte die dan in hun hart vrij komt, wordt niet gevuld. Ze hebben geen alternatief. Ze móeten wel terugvallen.

Nou, dat alternatief wil God zelf zijn. En nu nog mooier: God belooft je meer te bevredigen en te vervullen dan de ‘mooiste’ zonde dat kan.
Dus dit wordt de vraag die elke christen heeft te beantwoorden: is God zelf je geluk? Zo ja, dan zul je vanzelf (willen) stoppen met zondigen. Zo nee, dan krijg je nog een zwaar en – voorzover ik het kan overzien – ongelukkig leven.

Psalm 37, 1-4

Erger je niet aan slechte mensen,
wees niet jaloers op wie kwaad doen,
zij verdorren snel als gras,
zij verwelken als het jonge groen.

Vertrouw op de HEER en doe het goede,
bewoon het land en leef er veilig.
Zoek je geluk bij de HEER,
hij zal geven wat je hart verlangt.

Door alle drukte rond mijn afstudeervoordracht (Afstudeervoordracht 12012009) ben ik helemaal vergeten de preek van afgelopen zondagmiddag op m’n site te zetten.

Het is een nieuwe preek die me liet inzien hoe groot de kracht van de zonde is. Het begint zo klein (Kaïn offert op zich een mooi offer), maar het loopt tenslotte wel uit op moord. Dat vind ik absurd, maar ik zie het om me heen en herken het in mijn eigen leven.

Ook is me in de geschiedenis van Kaïn en Abel duidelijk geworden hoe goed God is. Hij laat de mens namelijk weten wat er gebeurt als we het zich op hem kwijt raken. Hij houdt de kennis daarvan niet voor zichzelf en geeft de mens – in dit geval Kaïn – alle ruimte om God en onze medemens weer recht in de ogen te laten kijken.

Oftewel: kennis van de zonde in mijn leven getuigt van Gods genade!

Genesis 4,1-7 preek 11012009

Als m’n vader vroeger niet mee-at, lazen we thuis na het eten uit de kinderbijbel van Anne de Vries. En dan stond er bij Genesis 4 een plaatje zoals hiernaast.

Het is het offer van Kaïn en Abel. De rook van Abel stijgt op, die van Kaïn niet. De tekenaar moest toch op een of andere manier laten zien dat het offer van Abel wel en dat van Kaïn niet door God werd opgesnoven.

Als dit gedeelte wordt uitgelegd wordt vaak gezegd dat het verschil in de inhoud van het offer zit. Abel gaf het beste van het beste (dier), terwijl Kaïn zomaar wat (graan) gaf. Deze uitleg kan ik me ook nog van de basisschool herinneren.
Ik mag ‘m vergeten.

Lees meer »