Omdat ik morgenvroeg in De Kandelaar als Spakenburgse dominee (;)) over Psalm 145 mag spreken, heb ik eerder deze week ook dat lied samen met een vriend hertaald. We hebben dit aan de hand van de NBV en de ESV gedaan.
Een supergaaf lied die heerlijk naast de Psalmen voor Nu-versie moet blijven bestaan.
En morgenvroeg wordt-ie vast en zeker ook mooi gespeeld. Peter Sneep speelt dan.

Mijn God en koning, allerhoogste Heer,
ik geef verheugd uw grote naam de eer.
Uw naam, zo groot en vol van majesteit,
zal ik aanbidden tot in eeuwigheid.
Van dag tot dag zal ik u eer bewijzen.
De HEER is groot en ieder moet hem prijzen.
Zijn grootheid gaat het scherpst verstand te boven.
Laat elk geslacht zijn werk en almacht loven.

Groot is de HEER, hij straalt in heerlijkheid!
Ik denk verwonderd aan zijn majesteit.
Zijn schepping: glorieus tot stand gebracht.
Zijn daden: enkel wonderen uit macht.
Laat jong en oud uw naam en faam benoemen,
met hen wil ik uw macht en grootheid roemen.
Wij zullen uw rechtvaardigheid verspreiden.
en in uw goedheid zingend ons verblijden.

Genadig is de HEER en altijd goed.
vol liefde en slechts toornig als het moet.
Uw schepping brengt u zelf de dank, o HEER!
Uw heiligen bewijzen u hun eer.
Zij zullen van uw koninkrijk getuigen.
Ja, jong en oud zal voor uw glorie buigen.
Uw glansrijk koninkrijk zal eeuwig duren,
Uw koningschap zal alle tijd verduren.

De HEER is sterk, onwankelbaar in macht.
Hij steunt wie valt, wie zwak is schenkt hij kracht.
Wie onder angst en moeiten gaan gebukt,
richt hij weer op, hoe zwaar de last ook drukt.
De mensen kijken op naar u, en weten:
u geeft hun op de juiste tijd te eten.
Uw gulle hand verleidt ons tot gezangen.
Van al wat leeft vervult u het verlangen.

Rechtvaardig is de HEER in zijn beleid.
In alles wat hij doet schuilt vriend’lijkheid.
Wie echt oprecht naar hem verlangt, redt hij.
Hij hoort hun schreeuw, komt in hun angst nabij.
De goddeloze zal het niet lang maken.
Maar wie God liefheeft zal hij trouw bewaken.
Zo wil ik met mijn stem de HEER vereren.
Laat al wat leeft zijn naam voor altijd eren!

Wel eens van de Korachieten gehoord? Dat was een grote familie in het volk Israël. En de mannen die in die familie van Levi, het priestergeslacht, afstamden, zongen.

Je ziet het soms boven de psalmen staan. In Psalm 42 bijvoorbeeld. ‘Van de Korachieten’. Al zingend leerden deze zonen van Korach het volk aan wie God de HEER is, en hoe een leven met hem er uit kan zien.

Gisteren wees iemand me op een groep jongeren uit Australië, theologiestudenten. Ze hebben zichzelf de ‘Sons of Korah’ genoemd.
Die kunnen zingen, zeg. En ze zingen de Psalmen. Zeg maar de Engelse versie van Psalmen-voor-Nu. Maar dan tien keer mooier.

De kracht van deze groep ligt in het feit dat ze – meer dan Psalmen voor Nu, laat staan Opwekking – de Bijbeltekst laten spreken. Hierdoor krijg je niet van die eenvoudige, saaie teksten (Opwekking) en ook geen van de letterlijke tekst afgeleide nummers (veel Psalmen voor Nu).

Hieronder een voorbeeld, een vertolking van Psalm 99, 1-5.

PS. Psalmen voor Nu vind ik een prachtig en, zoals ze zelf zeggen, een ambitieus project. Ze pretenderen echter een nieuwe vertaling van de Psalmen te leveren. Toch zijn sommige liederen die ik wat beter ken meer afgeleid van de Psalmen dan een vertaling ervan.
Dat maakt niet uit, maar kom daar dan eerlijk voor uit.

Psalm 145 bijvoorbeeld gaat over de ontelbare eigenschappen en daden van God. Die ontelbaarheid zie je echter niet terug in het nummer. Daardoor wordt hét punt gemist.
Maar het blijft een heerlijk up-tempo nummer om te zingen. Duizend keer beter dan de grefo-versie van Psalm 145 met z’n taal uit de jaren ‘30 van de vorige eeuw.
Voor wie de melodie kent: probeer regel 2 van vers 1 inderdaad maar ’s ‘verheugd’ te zingen.

[Psalm 145:1 uit het Gereformeerd Kerkboek]

Mijn God en Koning, aller vorsten Heer,
ik zing verheugd uw heil’ge naam ter eer.
Uw naam zo groot en vol van majesteit
zal ik verheffen tot in eeuwigheid.
Van dag tot dag zal ik U eer bewijzen.
De HEER is groot en Hij is zeer te prijzen.
Zijn grootheid gaat het scherpst verstand te boven.
Laat elk geslacht zijn werk met almacht loven.

Ja, dat vond ik wel een aanlokkelijke titel.
Maar hét punt was vandaag dat de HEER onze ‘geslachtsziekte’ kan en wil herstellen en ons uit de ‘modderputten des levens’ kan en wil trekken.

In Psalm 145 (regel 4) roept koning David alle geslachten op om Gods scheppingsdaden en zijn grootse daden in de geschiedenis aan te prijzen. Want met David ben ik ervan overtuigd dat alleen een focus op God(s daden) voorkomt dat er een generatiekloof in gezinnen en kerk ontstaat.

Toch wordt het vaak wel zo ervaren. Jongeren kunnen geregeld niet met ouderen door één deur, en andersom. En de middenklasse (30-50 jaar zeg maar) bungelt er tussen in.

Dat deze kloof regelmatig in gereformeerde kerken gezien en uitgesproken wordt, heeft mijns inziens te maken met het gegeven dat God zelf uit het centrum gehaald is. Een generatiekloof ontstaat namelijk wanneer zaken als bijvoorbeeld een afgebakende geloofsbeleving, onuitgesproken omgangsvormen, een overgeaccentueerde visie op het kerkelijke verleden en overdreven liturgische drukdoenerij de kern van je geloof vormt.
Dat noemde ik vanmorgen dus een ‘geslachtsziekte’.

Komt God zelf echter centraal te staan (waar hij alle recht op heeft, en anders zelf wel opeist), dan zul je vanzelf merken én ervan genieten dat God zowel de schepper van bejaarden als van dertigers als van baby’s is. En je zult vanzelf merken en ervan genieten dat God Jezus naar de wereld stuurde met het oog op de redding van ons allemaal, jong en oud.

Ik ga niet akkoord met welke gecreëerde generatiekloof dan ook. Wel denk ik dat veel te vaak binnen de kerken, wat ik wil noemen, ‘vrome’ afgoderij goedgekeurd en geaccepteerd wordt.

Die indruk kreeg ik vanmorgen in De Tituskapel in Amsterdam trouwens niet. Dat gaat er daar prima aan toe, was mijn eerste indruk in dat uur. Zowel voor als tijdens als na de dienst ervoer ik een geestelijke sfeer waarin gebaden kan worden.
Mooie opzet van de dienst, uitermate kwalitatieve band (cello, basgitaar (?), piano en zanglijster ), niet teveel opsmuk en (heerlijk!) geen eindeloze herhaling van eenvoudige opwekkingsliederen.
En het goede nieuws klonk er, en landde er. Psalm 145 is een toppertje.

Preek – weer een nieuwe! – nalezen? Klik hiernaast: Psalm 145. Reageer gerust.

Vanmiddag weer in De Lichtkring geweest. Mooie dienst, en voor deze temperaturen een volle bak, dacht ik zo. Psalm 40 stond centraal.
O nee, niet Psalm 40. God zelf stond centraal. (Maar dit neigt sterk naar een vals dilemma.)