Het is mijn grootste wens om zoveel mogelijk niet-christenen kennis te laten maken met Jezus Christus. Want wie Jezus leert kennen, leert God kennen. En hoe beter je God leert kennen, hoe meer je leven zin krijgt, hoe meer je van hem gaat houden en hoe meer je naar hem en zijn koninkrijk gaat verlangen.

Maar ik wil de ‘gewone’ christen, zo eentje als ik dus, niet vergeten. Want zelfs de beste christen twijfelt wel eens aan God. Daarom is het zo goed om te luisteren naar wat die God allemaal gezegd heeft.
Het moge duidelijk zijn dat Jezus Christus, Gods Zoon, voor maar één ding in deze wereld kwam en rondliep. Jezus zegt: “Je kunt naar mijn Vader toe! Volg mij – zelfs als het je (net als mij) de kop kost – en geloof me op mijn woord, dat bijvoorbeeld Sefanja – een van mijn voorgangers – al verkondigd heeft!”

1. Maar jij twijfelt aan hem en zegt: “Ik kan niet geloven dat de heilige, universele God met mij wil omgaan. Ik bedoel: wie ben ik? Ik ben klein, God is immens groot en heerst over alles en iedereen. Heeft God werkelijk interesse in mij? Heeft hij het niet te druk met mensen bekeren? En met andere grote, belangrijke issues? Wie ben ik dat die God met mij zou omgaan?
En Jezus zal Sefanja 3, 17a aanhalen:

“De HEER, je God, zal in je midden zijn!”

2. Maar jij twijfelt en zegt: “Oké, maar ik heb zoveel vijanden! Alles en iedereen om mij heen zegt dat God niet bestaat, dat hij een egocentrische tiran is, dat de wereld ontstaan is door… van alles en nog wat, behalve door die God, en ze zeggen dat alle godsdiensten hetzelfde zijn. En ik heb zó vaak geen weerwoord!”
En Jezus zal Sefanja 3, 17b aanhalen:

“God, de Heer, is de held die je bevrijdt!”

3. Maar je twijfel houdt aan, en je zegt: “Maar hoe kan ik ooit voor God standhouden. Ik overtreed met de regelmaat van de klok zijn geboden, ik laat hem zo vaak links liggen, vaak zelfs bewust, en nog erger: ik heb er nog lol in ook! Ik voel me geregeld zó zondig!”
En Jezus zal Sefanja 3, 17d aanhalen:

“In zijn liefde zal God zwijgen!” [Echt gebeurd tussen het zesde en negende uur op Golgota]

4. Je gezicht klaart op, maar vervolgens kijk je bedrukt naar Jezus, en je vraagt: “Maar wat moet ik God dan zeggen? Hoe zal ik hem ooit kunnen en moeten bedanken?”
En Jezus zal Sefanja 3, 17c/e aanhalen:

“God zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou, [...] in zijn vreugde zal hij over jou jubelen!”

Sefanja 3, 17

De HEER, je God, zal in je midden zijn,
hij is de held die je bevrijdt.
Hij zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou,
in zijn liefde zal hij zwijgen,
in zijn vreugde zal hij over je jubelen.

[Met dank aan John Piper en zijn boek The pleasures of God]

God die mij staat te bezingen. Eerlijk gezegd niet echt een beeld waarmee ik ben opgegroeid. Sterker nog: als ik ooit bij God kom, zal ik hém bezingen. Dat leek me een Bijbelser beeld en uitgangspunt.

Toch had ik ‘t altijd al beter kunnen weten, wanneer ik langer en dieper over Jezus’ bekendste verhaal, De verloren zoons, had nagedacht. Want als in dat verhaal één ding duidelijk wordt, is het wel dat de vader onnoemelijk blij is met de terugkeer van zijn zoon uit het buitenland. Hij doet hem nieuwe kleren aan, een nieuwe ring om, en ze gaan heerlijk vrolijk eten.
De vader vindt het helemaal geweldig dat zijn zoon terug is.

Deze week kreeg ik via via Sefanja 3 voor m’n neus. Ja, Sefanja is een Bijbelboek voor het geval je dacht dat ik Jesaja o.i.d. verkeerd geschreven had . Ik zou er niet snel uit mezelf de moeite voor genomen hebben uit dat boekje te gaan lezen. (De ‘kleine profeten’ weiden ver uit over Gods oordelen en dat bezorgt mij ten onrechte (!) vooroordelen.)
Maar in Sefanja staat op een gegeven moment een tekst in die al drie dagen geregeld en in positieve zin door m’n hoofd spookt.

Na een felle oordeelsaankondiging maakt God vanaf Sefanja 3, 9 het uiteindelijke doel van zijn oordeel duidelijk. En dan komt dat schitterende, diepgaande vers 17:

Sefanja 3, 17

De HEER, je God, zal in je midden zijn,
hij is de held die je bevrijdt.
Hij zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou,
in zijn liefde zal hij zwijgen,
in zijn vreugde zal hij over je jubelen.

Wat een heerlijk verrassende zin is dit, zeg. God die over mij (en zijn andere kinderen) jubelt. Heerlijk!
En voor mij wordt weer zo heerlijk overduidelijk dat de God van Sefanja exact dezelfde Vader is van Jezus Christus die op zijn beurt graag vertelt over de vader die van en met zijn teruggekeerde zoon geniet van een feestelijke maaltijd.

En tijdens het eten moet gezongen worden.
En de heilige, grote, glorieuze en eeuwige God zegt: “Ik begin!”

Kippenvel, door genade!